น
ยังดีที่อากาศค่อนข้างเย็น น้ำชานั้นจึงเย็นแล้ว ไม่อย่างนั้นก็อาจจะลวกหน้าได้
หลิวเสี่ยวหม่านเข้าวังก็รับใช้อยู่ข้างกายไทฮองไทเฮา ไทฮองไทเฮากับเจียงเซี่ยนเหมือนกัน ต่างใจดีกับคนข้างกายมาก
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขารู้สึกอับอายแบบนี้ แต่ยังคงฝืนอดทนกับความอับอายและความโกรธแค้นในใจ คารวะจ้าวอี้อย่างนอบน้อม และถอยออกไป
หมิ่นโจวเห็นหลิวเสี่ยวหม่านเป็นแบบนี้ก็รู้สึกดีใจที่คนอื่นโชคร้ายอย่างเลี่ยงไม่ได้ ทว่าสีหน้ากลับเต็มไปด้วยความเห็นใจ และเรียกขันทีให้ไปเอาผ้าเช็ดหน้ามาให้หลิวเสี่ยวหม่านเช็ดหน้า
หลิวเสี่ยวหม่านไม่มีอารมณ์สนใจหมิ่นโจว เขารับผ้าเช็ดหน้าที่ขันทียื่นให้มาเช็ดหน้าอย่างลวกๆ และไปที่ ‘วารีเคียงพฤกษา’
หมิ่นโจวอยากไล่เจียงเซี่ยนไปเร็วๆ ตอนบ่ายจะได้หาเวลาว่างไปต้อนรับเฝิงเต๋ออวี้จากวังคุนหนิงที่มาถึงก่อน จึงจะไปกับหลิวเสี่ยวหม่านให้ได้
หลิวเสี่ยวหม่านสลัดเขาไม่หลุด จึงจำเป็นต้องตกลง
—
เจียงเซี่ยนรู้นิสัยของจ้าวอี้ดีเกินไปแล้ว
เขาถูกเฉาไทเฮาบงการอย่างแน่นหนาตั้งแต่เด็ก
ทว่าเฉาไทเฮาก็ไม่มีเวลามาควบคุมและกระตุ้นจ้าวอี้มากขนาดนั้น และยังให้จ้าวอี้อยู่ใกล้ชิดกับไทฮองไทเฮา ดังนั้นจึงมักจะมอบหน้าที่ดูแลจ้าวอี้ให้กับพวกขันทีและนางในข้างกายที่ไว้วางใจ
เฉิงเต๋อไห่รับคำสั่งจากเฉาไทเฮามาไม่น้อย เขาคอยถือไม้บรรทัดควบคุมและกระตุ้นให้จ้าวอี้ท่องหนังสือ
ตอนที่เฉาไทเฮายังมีชีวิตอยู่ จ้าวอี้หว
