าจะพักที่ตำหนักอวี้หวาและตำหนักอวิ๋นจิ่น งั้นไทเฮาก็น่าจะประทับที่ตำหนักไผอวิ๋น เพียงแต่ไม่รู้ว่าฝ่าบาทจะประทับที่ไหน? จะเป็นตำหนักเหรินโซ่วทางประตูวังทิศตะวันออกหรือประทับที่ตำหนักตั้นหนิง?”
ชาติก่อนนางไม่รู้อะไรเลย กว่านางจะรู้ เฉาไทเฮาก็กลับพระราชวังต้องห้ามและถูกกักบริเวณอยู่ที่วังคุนหนิงแล้ว
ลงมือตอนไหน? ลงมืออย่างไร? ขุนนางใหญ่ในราชสำนักกับฮ่องเต้อยู่ที่ไหนกัน?
นางก็ไม่รู้เหมือนกัน
ครั้งนี้นางอยากไปร่วมวันเกิดของเฉาไทเฮา
นางจำเป็นต้องแน่ใจว่าเฉาไทเฮาจะไม่ถูกจ้าวอี้ฆ่า
ไม่อย่างนั้นนางก็ยังต้องเดินบนทางเก่าของชาติก่อน
เฉาไทเฮาพักที่ไหน เหล่าขุนนางใหญ่พักที่ไหน จึงกลายเป็นเรื่องสำคัญมากแล้ว
ไป๋ซู่ยิ้มและเอ่ยว่า “เรื่องนี้ข้ายังไม่ได้ถามจริงๆ ข้าเพียงแต่ได้ยินฝ่าบาทตรัสว่า วันเฉลิมพระชนมพรรษาพระชนมายุห้าสิบปีของไทเฮา แต่ละที่ส่งคณะกายกรรมและคณะงิ้วที่มีชื่อเสียงเข้าเมืองหลวงมามากมาย ถึงเวลานั้นทางตำหนักเที่ยวหย่วนจะจัดคนเล่นกายกรรม ส่วนทางตำหนักอี๋เล่อจะจัดคนแสดงงิ้ว อย่างต่อเนื่องตลอดทั้งวัน…”
เจียงเซี่ยนก็คิดว่าไป๋ซู่รู้ไม่มากนักเช่นกัน
เพราะภูเขาวั่นโซ่วที่ทะเลสาบคุนหมิงอยู่ไกลจากเมืองหลวงเล็กน้อย ขบวนเสด็จของราชวงศ์ก็ยุ่งยาก จะเดินทางทีก็ชักช้า อวยพรวันเกิดแล้วยังมีงานเลี้ยง ทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยก็หมดวันแล้ว ดังนั้นคนที่อวยพรวันเกิดจึงจะไปถึงล่วงหน้าหนึ่งวัน พักผ่อนที่ทะเล
