มีความสามารถในการมองคนมากทีเดียว เจ้าไม่รู้จักหลี่ฉางชิง แต่กลับเห็นแก่หลี่เชียนและแนะนำพวกเขาได้ แสดงว่าหลี่เชียนคนนี้ก็เป็นคนมีฝีมือที่สามารถฝึกฝนได้เช่นกัน เขาตามพ่อของเขามาทำงานหรือ? อายุเท่าไร? นิสัยเป็นอย่างไร?”
เจียงเซี่ยนอดที่จะหัวเราะไม่ได้
นางเห็นมาด้วยตาและสัมผัสมาด้วยตนเองว่าต่อไปหลี่เชียนจะร้ายกาจมากแค่ไหน แล้วนางจะปล่อยคนที่มีความสามารถแบบนี้ไปโดยไม่ใช้ประโยชน์ได้อย่างไร?
ยิ่งกว่านั้นเขายังเป็นหนี้บุญคุณนางมากมายด้วย!
“ปีนี้อายุสิบแปด” เจียงเซี่ยนเอ่ย “หลายวันก่อนหลังจากไปเจอเฉาไทเฮาก็ถูกส่งไปเป็นองครักษ์ที่วังคุนหนิงแล้ว สนิทกับเฉาเซวียนทีเดียว”
ถึงจะทำไปเพื่อดึงขุนนางใหญ่ในราชสำนักไปเป็นพวก ทว่าถูกจัดให้อยู่วังคุนหนิง และยังสนิทกับเฉาเซวียนได้ คนๆ นี้ก็น่าจะเป็นคนฉลาดคนหนึ่ง
คอยดูว่าตระกูลหลี่จะมาพึ่งพาอาศัยเขาหรือเปล่า!
เจียงเจิ้นหยวนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าจำได้แล้ว” แล้วก็เอ่ยอีกว่า “ถึงเวลานั้นให้บอกเจ้าหรือไม่”
ถึงอย่างไรก็เป็นคนที่หลานสาวแนะนำ
“ไม่จำเป็น” เจียงเซี่ยนเอ่ย นางคุยเล่นกับเจียงเจิ้นหยวนอีกเล็กน้อย แล้วก็ไปพบฮูหยินเจิ้นกั๋วกง ปรึกษาเรื่องข้อแก้ตัวกับไทฮองไทเฮาเรียบร้อยแล้ว นางก็ลุกขึ้นบอกลา
เจียงเซี่ยนคิดว่าในเมื่อนางจัดการทางไปของคนสกุลฟางเรียบร้อยแล้ว นางก็ขี้เกียจที่จะกังวลเรื่องอื่นแล้วเช่นกัน
ฟ้าถล่มลงมามีชายร่างสูงยันไว้อยู่แล้ว[1]
เวลานี้นางก