็ไม่ใช่หนึ่งในชายร่างสูงพวกนั้นเสียหน่อย ทำไมจะต้องไปยันไว้ด้วย
เจียงเจิ้นหยวนกับป้าสะใภ้ใหญ่ส่งนางถึงประตูบานที่สอง
ตอนที่ขึ้นรถม้า เจียงเจิ้นหยวนกำชับนางเสียงเบา “ไม่ต้องกังวล ข้าจัดการเรียบร้อยหมดแล้ว ถึงวันเฉลิมพระชนมพรรษาของเฉาไทเฮา เจ้าต้องจำไว้ว่าคอยติดตามอยู่ข้างกายไทฮองไทเฮา นางไปอวยพรวันเกิดให้เฉาไทเฮาเจ้าก็ไป หากนางอยู่ที่วังฉือหนิง เจ้าก็อยู่ที่วังฉือหนิง แล้วเจ้าจะไม่เป็นไร! เจ้าเติบโตในวังตั้งแต่เด็ก แม้จะเป็นคนของตระกูลเจียง แต่กลับไม่ค่อยได้ไปมาหาสู่กับตระกูลเจียงนัก” พอเอ่ยถึงตรงนี้ เขาก็เอ่ยอีกว่า “หากมีเรื่อง เจ้าไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น รักษาตัวเจ้าไว้ให้ได้ ก็ถือว่ารักษาสายเลือดของคนในตระกูลไว้ได้นิดหนึ่งแล้ว ต่อไปหากมีลูกชาย ในรุ่นหลานหรือในรุ่นเหลนให้ลูกชายสักคนใช้สกุลเจียงก็พอแล้ว”
เจียงเซี่ยนยิ้มเล็กน้อย หน้าตาเต็มไปด้วยความมั่นใจในตนเองอย่างยิ่ง ทำให้ใบหน้าขาวซีดของนางสดใสและเปล่งประกาย “ท่านลุง วางใจเถอะ พวกเราจะทำสำเร็จอย่างแน่นอน! ข้ากลับวังก็จะเปิดโปงเรื่องอื้อฉาวของฝ่าบาทต่อหน้าเฉาไทเฮา ท่านก็คอยดูแล้วกัน!”
หากเพราะนางแทรกแซงตระกูลเจียงไม่สำเร็จ เช่นนั้นสวรรค์ก็กำลังลงโทษนางอยู่
นางไม่มีทางที่จะใช้ชีวิตอยู่เพียงลำพัง!
นางไม่มีทางที่จะฝืนใจใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้!
เจียงเซี่ยนขึ้นรถม้าด้วยท่าทางสง่างาม แล้วเลิกม่านบอกลาท่านลุงกับท่านป้า
เจียงเจิ้นหยวนมองรถม
