ใคร่รู้ มุมปากเพิ่งจะยกขึ้นมา เธอก็ตกใจกับฉากที่ปรากฏตรงหน้า เธอวาดนิ้วมือโดยพลัน ร่างที่กำลังปรากฏตัวขึ้นนั้นก็ถูกห่อหุ้มด้วยผ้าหนาๆ
แม่งเอ๊ย การหลอมรวมร่างใหม่อีกครั้งจำเป็นต้องโผล่มาแบบเปลือยด้วยเรอะ? หลิงหลานถูกเตือนสติอีกครั้งว่า เธอเป็นผู้หญิงๆๆ ของที่คนอื่นมี เธอไม่มีหรอกนะ ให้ตายสิ!
เซี่ยอี๋ลืมตาขึ้นมาทันใด ก่อนจะพบว่ามีผ้าหนาๆ ลอยอยู่ข้างหน้า เขาโบกมือทีหนึ่ง ผ้าผืนหนาก็หายไป ก่อนจะเห็นหลิงหลานกำลังยืนหันหลังให้เขาอยู่ เขายกยิ้มที่มุมปากขึ้นเล็กน้อยและตะโกนว่า “ลูกพี่!”
“สวมเสื้อผ้า” เสียงเย็นเยียบดังเข้ามา
เซี่ยอี๋ก้มหน้ามองตัวเองก่อนจะตบหน้าผากพลางหลุดหัวเราะ ในใจรู้สึกซาบซึ้งต่อความเอาใจใส่ของลูกพี่ที่ไม่ได้ทำให้เขาอับอายขายหน้าเกินไป เซี่ยอี๋ดีดนิ้วหนึ่งที ชุดเครื่องแบบโรงเรียนทหารที่พวกเขาใช้เป็นประจำก็ปรากฏขึ้นบนตัว เขาตรวจสอบดูหนึ่งรอบ หลังจากที่รู้สึกว่าไม่ได้เสียมารยาทอีกต่อไปแล้ว เขาถึงค่อยตะโกนว่า “ลูกพี่ เสร็จแล้ว”
หลิงหลานค่อยหันตัวมา เธอมองไปทางเซี่ยอี๋และเอ่ยถามอย่างเรียบนิ่งว่า “รู้สึกยังไงบ้าง?”
เซี่ยอี๋สูดลมหายใจลึกเฮือกหนึ่ง แล้วหรี่ดวงตาทั้งสองข้างด้วยความ
