เคลิบเคลิ้ม “รู้สึกดีสุดๆ ไปเลย พลังเต็มเปี่ยมทั้งตัว” เขาเบิกตาโตอีกครั้ง แล้วพูดกับหลิงหลานอย่างจริงจังว่า “ฉันอยากสู้กับนายอีกสักรอบมากๆ ดูว่านายมีค่าพอให้ฉันจงรักภักดีหรือเปล่า”
“จงรักภักดี?” หลิงหลานเลิกคิ้วสองข้าง “ฉันไม่ขาดแคลนคนที่จงรักภักดีหรอกนะ”
“งั้นเมื่อก่อนฉันเป็นอะไร?” มุมปากของเซี่ยอี๋เผยรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา
“นั่นเป็นเพื่อนของฉัน” หลิงหลานเข้าไปใกล้เซี่ยอี๋ สายตาที่เย็นชาของเธอแทงตรงไปที่ดวงตาทั้งสองข้างของเซี่ยอี๋ คมกริบจนทำให้เซี่ยอี๋แทบจะรักษารอยยิ้มต่อไปไม่ได้
“นายไม่เสียใจเลยหรือไงว่าฉันเป็นคนอยู่ ไม่ใช่เขา” เซี่ยอี๋พยายามฝืนเค้นรอยยิ้มออกมา เขาสัญญากับเซี่ยอี๋ไว้ เขาจะต้องรู้ให้ได้ว่าในใจของหลิงหลาน เซี่ยอี๋เป็นอะไรกันแน่
“นายก็คือเขา เขาก็คือนาย มีความแตกต่างด้วยเหรอ?” หลิงหลานตอบกลับอย่างเฉยชา “ฉันเชื่อใจเขาว่าเขาจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง”
“น่าเสียดายที่เขาแพ้แล้วจริงๆ เขาถูกฉันกลืนกินไปแล้ว เพื่อนของนายกลับมาไม่ได้แล้ว” เซี่ยอี๋เก็บรอยยิ้ม แววตามีความเย็นชาและความบ้าคลั่ง
คำพูดของเซี่ยอี๋ไม่ได้กระตุ้นโทสะของหลิงหลานเลย จากนั้นก็เห็นหลิงหลานทำหน้าเฉยชายื่น
