หลบหนีเภทภัยได้ชั่วคราว เขาจะแสดงความมีตัวตนต่อหน้าลูกพี่จนทำให้ลูกพี่นึกถึงเรื่องโง่เง่าที่เขาทำลงไปไม่ได้เด็ดขาด
“ลูกพี่!” ทุกคนเห็นหลิงหลานมาถึงร้องตะโกนด้วยความนอบน้อมโดยพลัน บรรยากาศที่เดิมทีดูผ่อนคลายเปลี่ยนเป็นตึงเครียดขึ้นมาทันที เอาเถอะ แรงกดดันที่หลิงหลานมอบให้พวกเขาเยอะมากเกินไป พวกเขาเลยไม่กล้าเคลื่อนไหวสุ่มสี่สุ่มห้า กลัวว่าจะทำเรื่องผิดพลาดอะไรออกมา
หลิงหลานกวาดตามองทุกคนอย่างเฉยชาแวบหนึ่งแล้วค่อยกล่าวว่า “เข้าไปกันเถอะ”
คนทั้งกลุ่มติดตามหลิงหลานเดินเข้าไปในสนามฝึกยุทธ์ เวลานี้ภายในห้วงจิตใจของหลิงหลาน เสี่ยวซื่อกำลังกุมใบหน้าเล็กของตัวเองพลางนั่งยองๆ เขาเอ่ยถามหลิงหลานด้วยสีหน้าสงสัยใคร่รู้ว่า “ลูกพี่ ไม่นานมานี้ไอพลังของเธอปรับตัวผสานเข้าด้วยกันจนหมด เก็บงำได้อย่างอิสระแล้ว ทำไมตอนที่อยู่ต่อหน้าพวกเขายังเปิดไอพลังข่มขวัญอีกล่ะ?”
“ไอพลังของฉันเย็นเยียบทรงพลังครอบงำมาตลอด ถ้าเกิดจู่ๆ ก็หายไป แล้วฉันเปลี่ยนเป็นดูอ่อนโยนขึ้นมาจะทำให้คนสงสัยเอาได้” หลิงหลานตอบ “และพอมีไอพลังนี้ พวกเขาก็จะไม่กล้ามองฉัน ทำให้ฉันไม่ต้องสิ้นเปลืองความคิดไปปกปิดอะไรด้วย” หลิงหลานเคยเห็นรูปลักษณ์ข
