มาแต่ตัวโดยที่ไม่มีหุ่นรบตั้งแต่แรกแล้ว ต่อให้พวกนายเร่งสุดกำล ลัง ตอนนี้ก็น่าจะยังมาไม่ถึงที่นี่” ถึงแม้เป็นแค่การทำเพื่อถ่วงเวลา แต่จูเก่อจิ่งหมิงอยากรู้คำถามข้อนี้จริงๆ ดังนั้นเลยถือโอกาสถามออกมา
“มีสิ่งหนึ่งที่เรียกว่าการปลอมตัว ก็เหมือนกับพวกเราในตอนนี้” หลิงหลานตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“แต่พวกเรามีวิธีแยกแยะ ต่อให้พวกนายโชคดีผ่านมาได้หนึ่งด่าน ก็ไม่มีทางผ่านด่านมาได้เยอะขนาดนี้”จูเก่อจิ่งหมิงไม่เชื่อคำพูดของหลิงหลานเลย
“ยังมีอีกสิ่งที่เรียกว่าข้อมูล!” หลิงหลานปรายตามองจูเก่อจิ่งหมิง สายตาเย็นเยียบนั้นทำให้จูเก่อจิ่งหมิงใจกระตุก เขามักจะรู้สึกว่าความคิดชั่วร้ายของเขาถูกอีกฝ่ายมองทะลุแ แล้ว…แต่นี่มันเป็นไปได้ยังไง! พวกเขาอยู่ห่างกันในระดับหนึ่ง ต่อให้เป็นหุ่นรบก็ไม่สามารถได้รับข้อมูลที่อยู่ห่างออกไปพันลี้ได้
ถึงแม้จูเก่อจิ่งหมิงเตือนตัวเองว่าอย่าตื่นตระหนก แต่สายตาของหลิงหลานคมกริบมากเกินไป ทำให้เขาอดหลุบตาลงไม่ได้ เพื่อขวางกั้นสายตาที่มองทะลุจิตใจคนนั้น
หลิงหลานยกมุมปากขึ้นนิดๆ เผยความเยาะหยันออกมารางๆ เธอหยิบของชิ้นเล็กๆ ที่พกติดตัวตลอดทางออกมาจากในกระเป๋า ขณะเดียวกันก็พูดว่า
