ะกาศทางเข้าหมู่บ้านหรือไง? ปิดหมู่บ้านก็แล้ว แต่ไม่กลัวเรื่องชั่วร้าย ต้องเข้ามากันให้ได้ทำให้พวกเราต้องเจอปัญหามากมายแบบนี้”
เฝ่ยไป๋ลู่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วเดินออกมา
ดวงตาสีเข้มของเธอโค้งสวยงาม สีหน้าไม่เป็นพิษเป็นภัยทั้งคนและสัตว์ “ให้ฉันช่วยไหมคะ?”
ปฏิกิริยาตอบสนองของปู่หลานคู่นี้แปลกประหลาด
ดวงตาที่ขุ่นมัวของปู่ซูจับจ้องไปที่เฝ่ยไป๋ลู่
สีหน้าของซูม่านม่านระแวดระวังแล้วมายืนขวางตรงหน้าปู่ซู “ทำไมจู่ ๆ คุณถึงตื่นขึ้นมา?”
สายตาของเฝ่ยไป๋ลู่มองผ่านพวกเขาสองคนไปที่สิ่งของที่พวกเขากำลังเคลื่อนย้ายอยู่ด้านหลัง ดวงตาพลันเข้มขึ้น
มันคือโลงศพที่ยังไม่ได้ปิดฝา
ในโลงศพ กานว่างสวมชุดไว้ทุกข์ขาวจนแสบตานอนอยู่
เขาลืมตาขึ้นแปลก ๆ แล้วมองเธอด้วยดวงตาที่ไร้ชีวิต
