ะเลหยางอย่างเต็มกำลังรวดเดียวก็แซงหน้าโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งที่เคลื่อนไหวก่อนในตอนแรกโดยที่บินแบบรักษาความเร็วต่ำมาตลอด
การเคลื่อนไหวนี้เป็นการยั่วยุในสายตาของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง บรรดาสมาชิกที่โมโหเลยกำลังคิดจะเร่งความเร็ว ขณะที่เตรียมตัวนำอีกฝ่ายคืนนั้น หลิงหลานที่จ้องมองข้างหน้ามาตลอ อดก็เห็นว่า เขตทะเลที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นสงบเงียบในสายตาเธอนี้ดูบิดเบี้ยวอย่างน่าประหลาด
มีปัญหา! หลิงหลานสัมผัสได้ถึงความผิดปกติก็รีบสั่งการทันทีว่า “หยุดบิน!”
คำสั่งของหลิงหลานทำให้ทุกคนหยุดเครื่องยนต์ไอพ่นหุ่นรบและลอยอยู่กลางอากาศ หน่วยหุ่นรบของโรงเรียนอื่นที่เดิมทียังอยู่ในสายตาหายวับไปอย่างไร้ร่องรอยในชั่วพริบตาเนื่องจากพวก กเขาหยุดฝีเท้าลง
“เชี่ย พวกนั้นเร็วขนาดนี้ได้ยังไงเนี่ย?” พอเห็นคู่แข่งจากโรงเรียนอื่นหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย สมาชิกจำนวนมากที่มีจิตวิญญาณต่อสู้เข้มข้นก็หงุดหงิดใจมากทันที และไม่พอใจต่อคำ ำสั่งที่ไม่มีเหตุผลของหลิงหลานนิดหน่อย
เฉียวถิงที่จอดหุ่นรบของตัวเองลอยนิ่งอยู่กลางอากาศขมวดคิ้วมองไปที่หลิงหลาน เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมหลิงหลานถึงเรียกให้หยุดโดยไม่มีเหตุผล เขาเอ่ยถา
