มโดยที่แฝงความเ เยาะหยันว่า “หัวหน้ากลุ่มหลิง มีปัญหาหรือเปล่า?”
“อื้อ มีปัญหานิดหน่อยจริงๆ” ไม่นึกเลยว่าคำถามของเขาจะได้รับการยืนยันจากหลิงหลาน นี่ทำให้เฉียวถิงตกใจ “ปัญหาอะไร?”
“รอเดี๋ยวนะ ให้ฉันศึกษาดูสักหน่อย” หลิงหลานตอบ
หลิงหลานเบิกตาโตจ้องมองเขตทะเลที่สงบนิ่งกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา พยายามค้นหาสาเหตุที่ทำให้เธอสัมผัสได้ถึงความผิดปกติเมื่อสักครู่นี้ จ้องเขม็งไปได้ประมาณหนึ่งนาที เขตทะเลหยาง งที่สงบนิ่งยังคงไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ ราวกับว่าความบิดเบี้ยวที่หลิงหลานเห็นเมื่อสักครู่นั้นเป็นเพียงความเข้าใจผิดของหลิงหลานเท่านั้น เพียงแต่นั่นเป็นความเข้าใจผิดจริงๆ เหรอ อ?
ขณะที่หลิงหลานตกสู่สภาวะอับจนปัญญา ภาพนิ่งของเขตทะเลหยางที่สงบนิ่งราวกับกระจกเบื้องหน้านี้ก็บิดเบี้ยวอีกครั้ง ซึ่งคราวนี้เนื่องจากหลิงหลานให้ความสนใจมาก ก็เลยมองเห็นชัดเจ จนมากกว่าครั้งที่แล้ว—มีปัญหาอย่างที่คิดไว้จริงๆ ด้วย!
แล้วมีปัญหาอะไรกันแน่นะ? หลิงหลานใคร่ครวญในใจอย่างรวดเร็ว เธอไม่ลืมเรียกเสี่ยวซื่อให้มาวิเคราะห์กับเธอด้วย ถึงอย่างไรความสามารถในการคำนวณของเสี่ยวซื่อนั้นค่อนข้างน่าสะพรึ งกลัว ยอดเยี่ยมกว่าเธอร้อยเท่าพันเท่า ไม
