ๆๆ! เวลานี้เริ่มนับถอยหลังปิดประตูยาน 100 99…” ตอนนี้เอง JMC ส่งเสียงออกมาอีกครั้ง เริ่มแจ้งเตือนช่วงเวลาสุดท้ายในการปิดประตูที่กำลังจะมาถึง
“สมาชิกทีมที่หยิบยุทโธปกรณ์แล้วรีบออกตัวเร็วเข้า แล้วให้สมาชิกทีมด้านหลังไปหยิบ…” ผู้บัญชาการของพวกเขาเริ่มสั่งการ ถึงแม้ว่าจะพยายามอย่างสุดความสามารถ แต่สถานการณ์ยังคงชุลมุนวุ่นวายไม่หยุด
บางคนอยากเบียดเข้าไปหยิบของ ส่วนบางคนที่หยิบได้แล้วก็อยากเบียดออกมา ต่างฝ่ายต่างขวางกันเองอยู่ชั่วขณะหนึ่ง
“73 72 71…” ตัวเลขนับถอยหลังน้อยลงเรื่อยๆ ผู้บัญชาการของพวกเขาร้อนอกร้อนใจ แต่ไม่รู้ว่าควรแก้ไขอย่างไรดี
“ผู้บัญชาการ ได้แต่ให้พวกเขาออกตัวก่อนแล้ว ส่วนอาวุธยุทโธปกรณ์ หุ่นรบลำเลียงพลาธิการขนไปได้แค่ไหนก็ได้แค่นั้น” เมื่อเห็นสถานการณ์กำลังจะสูญเสียการควบคุม คนที่รับตำแหน่งเป็นเสนาธิการข้างกายก็รีบเอ่ยเตือน
คนที่สามารถเป็นผู้บัญชาการทีมได้ล้วนเป็นบุคคลที่มีความสามารถโดดเด่นเหนือใคร เขาเองก็มองออกว่าถ้าเกิดมีเวลาเพียงพอให้สมาชิกทีมพกยุทโธปกรณ์ย่อมเป็นการดี ทว่าหากต้องการทำให้สำเร็จภายในระยะเวลาที่จำกัดสุดขีดแบบนี้เป็นเรื่องที่เพ้อฝันอยู่บ้างจริงๆ ดังนั้นเขาจึงออกคำสั่งอย่างเฉียบ
