ขาดว่า “สมาชิกทุกคนหยุดหยิบยุทโธปกรณ์ แล้วรีบออกตัวเดี๋ยวนี้!”
คำสั่งนี้ทำให้ทุกคนมีทิศทางไปทันที คนที่อยู่ด้านนอกไม่เบียดเข้าไปข้างในอีกต่อไป พวกเขาหันหน้าวิ่งไปทางหน้าประตูยาน ก่อนจะออกตัวอย่างรวดเร็ว
“17 16 15…” เวลาใกล้จะหมดลงเรื่อยๆ ตอนนี้โรงเรียนทหารทั้งหมดออกตัวกันไปได้เจ็ดแปดส่วนแล้ว เหลือเพียงหุ่นรบลำเลียงพลาธิการบางส่วนเท่านั้น หุ่นรบลำเลียงคว้ากล่องใบใหญ่ที่ยังไม่ได้เปิดหลายใบมั่วๆ แล้วโยนไปที่แผ่นหลังตัวเอง ก่อนจะออกตัวอย่างฉับไวโดยไม่ครุ่นคิดแม้แต่น้อย…
“7 6 5 4…” เมื่อหุ่นรบลำเลียงพลาธิการตัวสุดท้ายออกตัว ผู้ควบคุมหุ่นรบตัวนี้คล้ายกับรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างกำลังขยับตรงมุมหน้าจอ…แต่วินาทีถัดมา การร่วงหล่นอย่างรวดเร็วทำให้เขาโยนข้อสงสัยนี้ไปที่ด้านหลังสมอง เขารวบรวมข้อมูลอย่างเคร่งเครียดแล้วเริ่มปรับค่าของหุ่นรบเพื่อปรับตัวให้เข้ากับสภาพของดาวดวงใหม่นี้
“3 2 1” เมื่อนับถอยหลังถึงหนึ่ง สองมือของหุ่นรบสี่ตัวก็คว้าเป้าหมายที่พวกเขาเล็งไว้นานแล้ว ก่อนจะออกตัวจากหน้าประตูยานได้สำเร็จ
“0!” เวลานับถอยหลังสิ้นสุดลง ประตูยานส่งเสียงปังถูกปิดสนิท ห้องลำเลียงที่ไม่มีใครสักคน หลงเหลือเพียงยุทโธ
