อย่างแรง…
พอมองเฉียวถิงที่ใบหน้าบิดเบี้ยวทว่ายังคงไม่ยอมศิโรราบ แววตาของหลิงหลานก็มีร่องรอยการยอมรับพาดผ่านอย่างรวดเร็ว ถึงแม้เฉียวถิงจะทำตัวแข็งกร้าววางอำนาจบาตรใหญ่มากเกินไป แต่ส่วนลึกยังคงมีการยึดมั่นในหลักปฏิบัติของทหารหัวเซี่ยอยู่…เฉียวถิงที่เป็นแบบนี้ทำให้หลิงหลานชื่นชม ความคิดที่อยากทำลายอีกฝ่ายในตอนแรกเกิดการเปลี่ยนแปลงทันที เธอเก็บงำพลังของเขตแดนเล็กน้อย ให้เฉียวถิงชักกำปั้นของเขาออกจากฝ่ามือของเธอได้
“ย้าก...” เฉียวถิงเก็บหมัดของตัวเองกลับมาได้สำเร็จ แม้หลิงหลานเก็บงำพลังเขตแดนแล้ว ทว่าความสามารถของเขตแดนห่างชั้นกับพลังปราณมากเกินไป เฉียวถิงฝืนดึงพลังของตัวเองออกมาเกินตัวเพื่อต้านทานพลังของเขตแดนที่ผูกมัดไว้ ทำให้เขาโดนพลังสะท้อนกลับจนได้รับบาดเจ็บภายใน ก่อนจะกระอักเลือดออกมาหนึ่งคำอย่างยั้งไม่อยู่
เมื่อเห็นเฉียวถิงอาศัยความสามารถของตัวเองสลัดหลุดจากการควบคุมของเธอได้อย่างราบรื่น หลิงหลานก็ถอนเขตแดนออกอย่างรวดเร็ว สายตาเย็นเยียบจ้องมองอีกฝ่าย ในเมื่อเธอตัดสินใจปล่อยอีกฝ่ายไป หลิงหลานก็ไม่ฉวยโอกาสได้ทีขี่แพะไล่ต่อเหมือนกัน
เมื่อไม่มีการควบคุมของเขตแดน เฉียวถิงก็ถอยหลังติดต่อกันหลาย
