บางทีเสี่ยวซื่ออาจจะมีความสุขมากกับสิ่งที่เก็บเกี่ยวได้ในวันนี้ หรือว่าบางทีเสี่ยวซื่ออยากรีบกลับไปช่วยลูกพี่เร็วๆ สรุปแล้วเขาไม่ได้ตรวจสอบที่นี่อย่างจริงจังก็รีบออกไปจากที่นี่ และไม่ได้สังเกตเลยว่าคำสั่งลับที่ซ่อนไว้ถูกส่งไปสำเร็จแล้ว
เวลานี้หลิงหลานไปถึงหน้าประตูคลังเก็บของแล้ว เธอเดินทางตามเส้นทางที่ร่างแยกของเสี่ยวซื่อจัดเตรียมไว้ มาถึงจุดหมายปลายทางได้อย่างราบรื่นไร้อุปสรรค
“เดิมทีต่อไปยังมีกับดักอีกหลายอัน แต่ว่าทีมตรวจสอบของสหพันธรัฐที่เข้าไปสำรวจก่อนหน้านี้ทำลายทิ้งหมดแล้ว พวกเรามุ่งหน้าไปด้วยความเร็วเต็มพิกัดก็พอ อีกเรื่องหนึ่ง ผีซวีของฝั่งศัตรูเข้าใกล้ทีมตรวจสอบของสหพันธรัฐแล้ว” ทันใดนั้นเองร่างแยกของเสี่ยวซื่อที่เดิมทีแจ้งเพียงพิกัดรวมถึงสถานการณ์จริงก็พูดมากขึ้นมา
หลิงหลานเลิกคิ้วอย่างเรียบนิ่ง “เสี่ยวซื่อ กลับมาแล้วสินะ?”
ภายในห้วงจิตใจ สีหน้าเดิมทีเหมือนเครื่องจักรของเสี่ยวซื่อพังทลายไปทันที เขาเอ่ยอย่างกลัดกลุ้มว่า “ลูกพี่ เธอรู้ได้ยังไง?”
เสี่ยวซื่อจงใจกลับมาเงียบๆ ไม่บอกลูกพี่ตัวเอง อยากดูว่าเมื่อไหร่ลูกพี่จะรู้ว่าเขากลับมาแล้ว ไม่นึกเลยว่าเขาเอ่ยปากครั้งเดียวก็ถูกมองออกแล้ว นี่ทำให้เสี่ยวซื่อเจ็บปวดมาก
“ร่างแยกของนายไม่พูดจาไร้สาระ” หลิงหลานตอบกลับอย่างเฉยชา ถึงแม้ว่าเสี่ยวซื่อจะมีร่างแยกมากมาย แต่ร่างแยกของเขาต่างแข็งทื่อ ทำภารกิจของเขาให้สำเร็จอย่างเอาจริงเอาจัง
