ราวกับโปรแกรมที่ถูกตั้งค่าไว้ก็ไม่ปาน มีเพียงร่างจริงของเสี่ยวซื่อเท่านั้นถึงจะมีความรู้สึกอย่างรุนแรง ซึ่งสะท้อนให้เห็นชัดเจนในน้ำเสียงพูดของมัน
คำพูดของหลิงหลานทำให้เสี่ยวซื่อได้รับการโจมตีเป็นสองเท่า ที่แท้ร่างแยกของมันไม่ได้เรื่องขนาดนี้นี่เอง พรุ่งนี้เขาจะต้องปรับปรุงความฉลาดของร่างแยกเสียแล้ว…
“จัดการคนพวกนั้นหมดแล้วสินะ?” หลิงหลานเร่งความเร็วในการมุ่งหน้าไปพลาง สอบถามเสี่ยวซื่อถึงสถานการณ์ทางฝั่งนั้นไปพลาง
เสี่ยวซื่อได้ยินก็กลับมาเลือดเต็มมีชีวิตชีวาทันที เขาชูมือเป็นรูปตัว V สูงๆ เอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า “แน่นอน มีฉันออกโรง ย่อมต้องสำเร็จราบรื่นทันทีอยู่แล้ว”
“ไม่เจออะไรผิดปกติใช่ไหม?” เสี่ยวซื่อสะเพร่าง่ายมาก หลิงหลานจึงจำเป็นต้องกล่าวเตือน
เสี่ยวซื่อนึกถึงร่างจิตที่ถูกเขาวางไว้ในห้องลับเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการศึกษาวิจัย ถือว่าเป็นสถานการณ์ผิดปกติหรือเปล่า แต่ในเมื่อลูกพี่ให้เขากำจัดทิ้งทั้งหมด พลังจิตที่ถูกเขาสูบมาก็ถือว่าเป็นสินสงครามของเขา ไม่บอกลูกพี่ก็น่าจะไม่เป็นไร เสี่ยวซื่อลังเลครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจว่ารอให้เขาศึกษาวิจัยจนได้ผลลัพธ์ออกมาแล้วค่อยรายงานลูกพี่ ถึงอย่างไรเขาก็ทำอะไรลับหลังอยู่หลายครั้ง จะทำอีกครั้งก็ไม่มีปัญหา
ดังนั้นเสี่ยวซื่อเลยส่ายหน้ากล่าวอย่างเด็ดขาดว่า “ไม่เจอสิ่งผิดปกติเลย”
หลิงหลานเชื่อใจเสี่ยวซื่ออย่างยิ่ง เมื่อได้ยินเสี่ยวซื่อพูดแบบนี้ก็ไม่ได้
