ชีวิต
ผู้นำสองคน ชายหญิง
หญิงงามเหนือมนุษย์ ท่าทางเย็นชา หลังตั้งตำหนักพิฆาตวิญญาณสีดำลอยเหนือศีรษะ ชายกลับหน้าหมองหม่น ยืนบนภาพลวดลายถนนแห่งหยินหยาง
ทั้งสองล้วนเป็นเจินเหรินวางรากฐาน!
ทว่าในยามนี้, ระดับวางรากฐานทั้งสองคนกลับยืนนิ่งอยู่ข้างๆอย่างนอบน้อม, คุ้มกันบุลคลในชุดคลุมสีดำที่มีรูปร่างหน้าตางดงาม, ถือกระบี่วิเศษกลับด้านอยู่
เจ้ากระบี่เสวียนหยินเบิกตากว้าง ด้วยสายตาของเจินเหรินย่อมเห็นได้ชัดว่า คนจำนวนมากเบื้องล่างนั้นหาใช่มนุษย์จริง ๆ หากแต่เป็นหุ่นคล้ายหุ่นกระบอก…ทว่า มิอาจปฏิเสธได้ว่า ต่อให้เป็นหุ่นกระบอก พลังนี้ก็น่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด!
แม้เขามาเพียงคนเดียว…แต่ก็เทียบเคียงได้ทั้งสำนักกระบี่ซ่างเสวียน!
คิดได้เพียงเท่านี้ เจ้ากระบี่เสวียนหยินก็หมายจะก้าวออกไปถาม ทว่าถูกเจ้ากระบี่เสวียนจินข้างกาย จับแขนไว้แน่น
“เจ้ากระบี่เสวียนจิน…!?”
เมื่อหันไปมอง เขาก็ถึงกับชะงัก พบชายผู้เคยหยิ่งทะนงมั่นใจตนผู้นั้น เวลานี้กลับหน้าเผือด สีหน้าตื่นตระหนก
“ใช่เขา…ใช่แน่!”
“เขาคือจอมมารตนนั้น!”
คำพูดนี้ทำเอาเจ้ากระบี่เสวียนหยินเปลี่ยนสีหน้าในทันที เพราะเจ้ากระบี่เสวียนจินเคยหนีมาจากเจียงเป่ย และบรรยายจอมมารผู้นี้มากที่สุด
“เปิดค่ายกลกระบี่เดี๋ยวนี้!”
เจ้ากระบี่เสวียนหยินเปล่งเสียงกึกก้อง สั่งการฉับไว เขากระบี่เร้นพลันกระหึ่ม แสงค่ายกลแผ่ครอบขึ้นฟ้า
ทว่า…ลวี่หยางกลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย
เขาย
