กที่สุด ในสายตาของลั่วล่าง ลูกพี่ของเขาไม่มีทางพ่ายแพ้ ต่อให้เป็นคลื่นพายุสนามแม่เหล็กก็เอาชนะเขาไม่ได้เหมือนกัน
หานจี้จวินผงกศีรษะกล่าวว่า “ลั่วล่างพูดถูก ลูกพี่ไม่เป็นไรแน่นอน สิ่งที่พวกเราต้องทำในตอนนี้ไม่ใช่มาคิดว่าสถานการณ์ของลูกพี่เป็นยังไงบ้าง แต่คิดว่าเราจะแทรกซึมอยู่ในฐานที่มั่นซวิ่นหลงโดยที่ไม่มีพิรุธยังไงก่อนที่ลูกพี่จะตามหาพวกเราเจอ” หานจี้จวินคิดว่าความยากยังอยู่ที่ช่วงหลัง พวกเขาจำเป็นต้องทำการเตรียมตัวไว้ก่อน “พอพวกเราปักหลักที่ฐานที่มั่นซวิ่นหลงแล้ว ฉันเชื่อว่าจะต้องมีการลงทะเบียนข้อมูลผู้รอดชีวิตของยานรบที่เหลืออยู่ในปัจจุบัน แต่พวกเราไม่รู้ข้อมูลของสมาชิกในยานรบเลย พอถึงเวลานั้น เราจะต้องถูกเปิดโปงแน่นอน”
“ถ้าเกิดลูกพี่อยู่ก็ดีสิ เขาเป็นแฮคเกอร์ จะต้องหาข้อมูลของผู้ควบคุมหุ่นรบตรงส่วนหางเจอแล้วมอบสถานะตัวตนที่เหมาะที่สุดให้พวกเราได้แน่นอน” แววตาของหลินจงชิงมีร่องรอยความเสียใจพาดผ่าน เขานึกถึงเรื่องนี้ได้เหมือนกัน เนื่องจากยานรบได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง ทหารทั่วไปต่างตายอยู่ท่ามกลางคลื่นพายุสนามแม่เหล็ก ยังไม่ทันได้เก็บกวาดเรื่องราวก็ไม่มีแรงไปสอบถามผู้รอดชีวิตแล้ว อย่างไรก็ตาม เมื่อทุกอย่างเข้าที่แล้ว ไม่ว่าผู้บัญชาการของยานรบหรือว่าผู้นำของฐานที่มั่นซวิ่นหลงต่างต้องดำเนินการเช่นนี้ แล้วพวกเขาจะถูกเปิดโปงเหมือนที่หานจี้จวินพูดไว้แน่นอน
หลินจงชิงกล่าวถึงตรงนี้ก็
