มณ์เสียมาก ถึงขนาดที่มีเจตนาชั่วร้าย อยากทำลายทีมหุ่นรบที่เพิ่มปัญหานี้ให้สิ้นซากทันที
“เป็นขบวนรบสามคน” ไม่รู้ว่าลูกทีมเฝ้าระวังทำไมถึงไม่สังเกตเห็นหุ่นรบอีกหกตัวที่อยู่สองฝั่งด้านหลังของลั่วล่าง ดังนั้นเขาจึงรายงานแค่พวกลั่วล่างสามคนเท่านั้น
“เหอะ สามคน? แม่งรนหาที่ตายจริงๆ! ยังเหลือเวลาอีกเท่าไหร่ถึงเจอกับพวกเรา?” หัวหน้าทีมแค่นเสียงเย็นทีหนึ่ง ตัดสินใจแล้วว่าจะรั้งหุ่นรบที่ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำสามตัวนี้ไว้ บางที่อาจจะยังได้ทรัพยากรบางอย่างมาด้วยก็ได้
“คาดว่าอีกประมาณหนึ่งนาที” คนที่เฝ้าระวังประเมินจากความเร็วของพวกลั่วล่าง
“ได้ อย่าขวางล่ะ ปล่อยให้พวกเขาเข้ามาแบบนี้แหละ…” หัวหน้าทีมกัดฟันสั่งการ หลังจากนั้นก็สั่งพวกลูกทีมที่กำลังโจมตีว่า “ทุกคนโจมตีแรงๆ เอาชนะพวกเขาให้ได้ในหนึ่งนาที เหยื่อตัวใหม่ของเรามาแล้ว”
“โอ้ว!” “เข้าใจแล้ว!” “ดี!” “คอยดูฉันเถอะ…” เสียงตะโกนอย่างบ้าคลั่งดังเอะอะขึ้นมาในช่องสื่อสารของทีม เห็นได้ว่าคนเหล่านี้ไม่ใช่คนที่มีระเบียบวินัยเข้มงวดอะไร
ดังนั้นพวกเขาไม่ได้ใคร่ครวญเรื่องปัญหาพลังงานอีกกระหน่ำปืนลำแสงเย็นในมืออย่างรุนแรง ลำแสงเย็นสาดออกไปอย่างบ้าคลั่งตกคลุมศีรษะของสองคนที่เหลืออยู่ เนื่องจากกลัวว่าปืนใหญ่ความร้อนจะระเบิดพลังงานธาตุในอากาศ พวกเขาทุกคนจึงเลือกใช้อาวุธประเภทลำแสงเย็นแบบนี้ การโจมตีที่บ้าคลั่งนี้ทำให้หุ่นรบสองตัวที่เหลืออยู่ไม่มีโอกาสตอบโ
