ต้อีกต่อไป ทำได้เพียงเปิดโล่แสงอย่างเต็มกำลัง ต้านทานการโจมตีเหล่านี้ไว้
พวกเขาสองคนรู้ว่าผลสรุปที่กำลังรอคอยพวกเขาคืออะไร ขอเพียงใช้พลังงานของหุ่นรบหมดก็ไม่สามารถปล่อยโล่แสงออกมาได้ พวกเขาจะต้องโดนลำแสงเย็นเหล่านี้โจมตีใส่จนแหลกเป็นเสี่ยงๆ ตายอยู่ที่นี่แน่นอน บทลงโทษการเสียชีวิตในโลกหุ่นรบโหดร้ายอย่างยิ่งยวด เมื่อกลับมาอีกครั้ง หุ่นรบไม่เพียงชำรุดจนหมดแล้ว ยังหักคะแนนสะสมเป็นจำนวนมหาศาลเช่นกัน ผู้ควบคุมหุ่นรบมากมายที่ไม่มีคะแนนเพียงพอ ถึงขนาดต้องเปลี่ยนจากหุ่นรบระดับสูงมาเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบระดับต่ำทันที…
“พี่ใหญ่ ฉันยันพวกเขาไว้เอง นายรีบไปหาคนพวกนั้นแล้วขอความช่วยเหลือเถอะ” สองคนนี้รู้ว่ามีทีมหุ่นรบที่เข้ามาใกล้โดยไม่คาดคิดจากการเตือนของหุ่นรบ หุ่นรบหนึ่งในนั้นรีบตะโกนบอกหุ่นรบอีกตัวทันที
“พวกมันล้อมไว้ทุกด้าน ไม่คิดจะให้พวกเราหลบหนีเลย น้องรอง ต่อให้พวกเราตายก็ต้องตายด้วยกัน ไปด้วยกันกับพี่น้องคนอื่นๆ” พี่ใหญ่ยิ้มด้วยความเจ็บปวด หลังจากนั้นทั่วทั้งใบหน้าเขาก็บิดเบี้ยว เอ่ยว่า “แต่ฉันไม่มีทางให้พวกมันบรรลุความต้องการได้” เขาลูบแหล่งพลังงานหายากที่พวกเขาค้นพบในกระเป๋าหุ่นรบ ความคิดบ้าบิ่นผุดขึ้นมาในใจ
พี่ใหญ่พลันถุยน้ำลาย เอ่ยอย่างโหดเหี้ยมว่า “น้องรอง เดิมพันกับฉันสักครั้ง เราต้องยืนหยัดต่อไปให้ได้จนกว่าคนพวกนั้นจะมาถึง…” แววตาของพี่ใหญ่ดำทะมึน ในนั้นแฝงความบ้าคลั่งอยู่ด้วย
ตอนนี
