พุ่งไปทางด้านหน้าราวกับสายลมหอบหนึ่ง จากนั้นก็โจมตีใส่หุ่นรบของหลิงเซียว ในตอนที่ห่างกันประมาณสามเมตร ปู้หุ่ยที่เดิมทีห้อยลงต่ำถูกยกขึ้นมาฉับพลันก่อนจะฟันทแยงออกไปทีหนึ่ง รัศมีเย็นเยียบสายหนึ่งวาดออกไปกลางอากาศ
นี่เป็นการโจมตีระยะกลาง! ในตอนที่หลิงหลานกำลังรอคอยนั้น เธอก็ใคร่ครวญดีแล้วว่า อาวุธบนตัวหุ่นรบของพ่อเธอมีเพียงมีดสั้นกับดาบสั้นซึ่งเป็นอาวุธสั้น ไม่มีอาวุธยาวเหมือนปู้หุ่ยมาใช้ต้านทานได้ นี่ทำให้หลิงหลานยึดความได้เปรียบด้านอาวุธอย่างไม่ต้องสงสัย และก็เป็นข้อได้เปรียบเพียงหนึ่งเดียวที่เธอมีเช่นกัน
“ไม่เลว!” พอเห็นลูกสาวตัวเองเลือกอาวุธยาวมาโจมตีในระยะกลาง หลิงเซียวก็มอบคำชมให้โดยไม่มีความลังเลใจเลยสักนิดเดียว เผชิญหน้ากับคนที่แข็งแกร่งอย่างเขา หลิงหลานที่ไม่มีอัตราความเป็นไปได้ในการเอาชนะใดๆ ยังคงเลือกใช้จุดที่ตัวเองได้เปรียบมากที่สุดมาโจมตีจุดอ่อนของเขา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าความเยือกเย็นกับกลยุทธ์ของหลิงหลานล้ำเลิศอย่างยิ่งยวด
แต่ถึงยังไงหลิงเซียวก็เป็นผู้ควบคุมหุ่นรบขั้นเทวะ ยิ่งไปกว่านั้นหุ่นรบที่เขาบังคับอยู่ก็เป็นหุ่นรบระดับราชันที่แข็งแกร่งทรงพลัง ไม่ว่าจะเป็นทักษะการควบคุม หรือว่าความได้เปรียบของหุ่นรบต่างเหนือกว่าหลิงหลานมากนัก สำหรับหลิงเซียวแล้ว กระบวนท่าโค่นล้มศัตรูที่หลิงหลานสิ้นเปลืองความคิดศึกษาวิจัยออกมานั้น ไม่มีผลอะไรเลย
จากนั้นก็เห็นหลิงเซียวบังคับหุ่นรบให้ก้า
