วไถลออกไปอย่างสง่างามทีหนึ่ง หลบรัศมีดาบที่โหดเหี้ยมนี้ไปทางด้านข้าง ในขณะเดียวกัน สองแขนของหุ่นรบก็กันรัศมีดาบสายนั้นฉับพลัน ก่อนจะใช้มือเปล่าของหุ่นรบเข้าไปหาคมดาบ
ถึงแม้ว่าการโจมตีของหลิงหลานจะรวดเร็วจนตาแทบจะมองตามไม่ทัน แต่สำหรับหลิงเซียวแล้ว มันยังช้าไปเล็กน้อย เขาล็อกปู้หุ่ยของหลิงหลานไว้ตรงกลางฝ่ามือทั้งสองข้าง
“หลิงหลาน กระบวนท่านี้ใช้ไม่ได้กับพ่อหรอกนะ” หลิงเซียวเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ลูกต้องคิดวิธีการอื่นอีก”
“คุณพ่อ อย่าประมาทนักสิ” แขนขวาหุ่นรบของหลิงหลานสั่นขึ้นโดยพลัน หลังจากนั้นก็บิดอย่างแรง หลิงเซียวสัมผัสได้ว่าดาบยาวในฝ่ามือหุ่นรบของเขาเล่มนั้นหลุดออกมาจากฝ่ามือทั้งสองข้างที่ล็อกแน่นราวกับปลาที่ลื่นหลุดลอดออกไป
หลิงเซียวประหลาดใจ รีบพุ่งไปข้างหลังทันที เว้นระยะห่างกับหลิงหลานอีกครั้ง
เขาจ้องมองปู้หุ่ยในมือหลิงหลานด้วยความใคร่รู้ อดเอ่ยถามไม่ได้ว่า “อาวุธเล่มนี้มีเอกลักษณ์มาก มันมีคุณสมบัติอะไร?” ต่อให้เป็นหลิงเซียวก็ไม่เคยเจอเอกลักษณ์เช่นนี้มาก่อน
“คุณสมบัติพิเศษของมันคือทนทานและแหลมคม” หลิงหลานตอบ
หลิงเซียวแบบมือของหุ่นรบออกทันใดก่อนจะเห็นบนฝ่ามือมีรอยบาดจางสุดขีด นี่ทำให้หลิงหลานอดอุทานขึ้นมาไม่ได้ ควรรู้เอาไว้ว่าระดับความทนทานของเปลือกหุ้มด้านนอกหุ่นรบระดับราชัน ต่อให้เป็นดาบแสงที่แข็งแกร่งที่สุดของสหพันธรัฐก็ไม่สามารถทิ้งรอยแผลไว้บนเปลือกนอกหุ่นรบได้สักครั้ง ไม่คาดค
