ยิ่งไม่เคยนึกถึงเรื่องสอนพวกเรื่องราวเหล่านี้ด้วย
แน่นอนว่าถ้าหากพ่อของนักเรียนไม่ใช่ผู้ควบคุมหุ่นรบ เขาก็ไม่ได้รับการสั่งสอนที่เกี่ยวข้องกับมัน พอถึงตอนปีสองของโรงเรียนทหารก็จะมีอาจารย์ด้านหุ่นรบสอนพวกนักเรียนตั้งกลุ่มหรือว่าเข้าร่วมหน่วยรบเอง เวลานั้นหลิงหลานก็จะเข้าใจองค์ประกอบของหน่วยรบได้เช่นกัน อย่างไรก็ตาม ตอนนี้หลิงหลานยังเป็นนักเรียนปีหนึ่ง ยังไม่มีโอกาสทำความเข้าใจเรื่องพวกนี้
หลิงเซียวคิดถึงตรงนี้ก็เอ่ยขอโทษว่า “ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของพ่อเอง ไม่ทันได้สอนลูกเกี่ยวกับความรู้พวกนี้” พูดตามตรง มันคือความบกพร่องต่อหน้าที่คนเป็นพ่ออย่างเขา
“ความจริงแล้ว สมาชิกของหน่วยหุ่นรบไม่ได้มีแค่คนของภาควิชาควบคุมหุ่นรบ มันประกอบด้วยภาควิชามากมายก็ต้องดูว่าลูกต้องการเดินไปบนเส้นทางความเชี่ยวชาญสายไหน โดยปกติแล้ว หน่วยรบต้องการนักรบหุ่นรบต่อสู้ระยะประชิด ครอบคลุม และระยะไกลสามประเภท บวกกับฝ่ายแนวหลังประกอบด้วย ช่างซ่อมบำรุง แพทย์ทหาร ฝ่ายพลาธิการ ฯลฯ ดังนั้นต่อให้เป็นหน่วยรบที่มีจำนวนคนน้อยที่สุดก็ยังต้องมีหกคน แต่ว่าหน่วยรบขนาดเล็กแบบนี้ไม่สามารถเลี้ยงดูแนวหลังได้ ดังนั้นอย่างน้อยที่สุดหน่วยหุ่นรบที่เติบโตตอนนี้ก็ต้องมีคนถึงสิบสองคน ต้องการนักรบหุ่นรบอย่างน้อยแปดคน บวกกับสมาชิกแนวหลังสี่คน” หลิงเซียวอธิบาย “นักรบหุ่นรบสองคนดูแลสมาชิกแนวหลังหนึ่งคน หน่วยหุ่นรบแบบนี้ถึงจะสามารถดำเนินการต่อ
