มา พวกเขาก็รวบรวมขบวนต้อนรับที่ตรงตามความต้องการของระดับสูงในโรงเรียนทหารได้ในที่สุด
ต่อมาพวกหลิงหลานก็ทำภารกิจฝึกฝนขบวนต้อนรับ งานพวกจัดขบวนต้อนรับก็ให้อู่จย่งที่มาจากตระกูลทหารลงมือฝึกฝน ส่วนหลิงหลานก็ปล่อยไอพลังอันน่ากลัวของเธอออกมาในตอนท้ายสุด ให้พวกลูกทีมเหล่านี้ได้ปรับตัว หลิงหลานคิดว่าผู้ทดสอบเหล่านี้น่าจะเป็นราชันทหารที่ผ่านศึกมานับร้อย บนตัวย่อมมีไอชั่วร้ายที่รุนแรง ถ้าหากไม่สามารถปรับตัวเข้ากับไอชั่วร้ายแบบนี้ได้ละก็ ต่อให้พวกเขาจัดขบวนต้อนรับได้ดีอีกสักแค่ไหน เมื่อสัมผัสโดนก็จะถูกไอชั่วร้ายพวกนี้ของอีกฝ่ายขู่ขวัญจนฟุบตัวหน้าคว่ำ นี่จะเป็นการขายหน้ากลุ่มนักเรียนใหม่ของพวกเขามากเกินไป
คำพูดของหลิงหลานได้รับความเห็นชอบจากทุกคน โดยเฉพาะอู่ย่ง เขาสะท้อนใจอย่างลึกซึ้งว่า ‘มิน่าล่ะ ทุกครั้งที่เห็นพ่อของเขา คุณปู่ของเขา เขาก็จะหวาดกลัวจนไม่กล้าขยับเขยื้อน แค่มองมาก็แทบจะทำให้เขาตกใจกลัวจนหน้าคว่ำ คาดว่าคงเป็นเพราะไอชั่วร้ายอย่างไร้ที่สิ้นสุดที่บ่มเพาะมาจากในสนามรบส่งผลต่อจิตใจของเขา’
ในขณะที่ฝั่งหลิงหลานทำการฝึกฝนกันอย่างคึกคัก ทางลั่วล่างก็ดำเนินขั้นตอนการรักษาที่ทรมานอย่างหาใดเปรียบต่อไป ฉีหลงกับหลิงอิงเจี๋ยเห็นลั่วล่างกลับมาใหม่อีกครั้งก็ยินดีในความโชคร้ายของคนอื่นอย่างยิ่งยวด
ความจริงแล้ว ตอนแรกที่ลั่วล่างหลุดพ้นจากขุมนรก ออกไปจากศูนย์วิจัย พวกเขาสองคนต่างไม่พอใจมาก คิดว่าพว
