ปเกรดของยายีนเลยล่ะ?
หรือว่าหลี่ซื่ออวี๋ใช้ของที่คล้ายคลึงกับยาแบบนี้? หลิงหลานลูบคาง ทำหน้าครุ่นคิด นี่ก็อธิบายได้ว่าทำไมคุณสมบัติร่างกายของลั่วล่างถึงได้เลื่อนระดับขึ้น ดูเหมือนว่าหลี่ซื่ออวี๋คนนั้นยังมีความสามารถกว่าที่เธอจินตนาการไว้เสียอีก
“เสี่ยวซื่อ นายว่าให้หลี่ซื่ออวี๋คนนั้นมาเป็นหมอของทีมพวกเราก็ไม่เลวมากเลยใช่ไหม?” เธอไม่อาจปล่อยแพทย์ทหารที่มีความสามารถแบบนี้ให้หนีรอดไปได้
มุมปากของหลิงหลานยกขึ้นเป็นรูปโค้งอย่างชัดเจนมาก เมื่อรวมกับสายตาที่คิดคำนวณนั้นด้วย เสี่ยวซื่อก็อดตัวสั่นเทิ้มไม่ได้ รีบกล่าวว่า “ใช่ หลี่ซื่ออวี๋ไม่เลวมากๆ เลย ลูกพี่ฉลาดปราดเปรื่อง!”
ถึงอย่างไรเขาก็ไม่รู้จักหลี่ซื่ออวี๋คนนั้น จะไปสนทำไมว่าเขาตกอยู่ในมือลูกพี่ตนแล้วจะมีจุดจบแบบไหน ขอเพียงเขาทำให้ลูกพี่มีความสุขก็พอ เสี่ยวซื่อผลักหลี่ซื่ออวี๋เข้าขุมนรกโดยไม่ลังเล!
หลิงหลานทีแก้ปัญหาเรื่องแพทย์ประจำทีมได้แล้วก็พาลั่วล่างไปที่ศูนย์วิจัยแพทย์ทหารด้วยอารมณ์ที่ดียิ่ง เมื่อมาถึงหน้าประตูกลับเจอคนผู้หนึ่ง หลิงหลานเหลือบมองอีกฝ่ายอย่างเฉยชา ความรู้สึกแรกคือฝ่ายตรงข้ามดูคุ้นๆ อยู่บ้าง
แน่นอนว่าหลิงหลานไม่ได้เก็บมาใส่ใจ ในขณะที่เธอกำลังคิดจะเข้าไปในประตู คนผู้นั้นกลับเอ่ยทักทายก่อนด้วยใบหน้ายิ้มแย้มว่า “อรุณสวัสดิ์ รุ่นน้องหลิงหลาน!”
หลิงหลานจำต้องหยุดฝีเท้า ถึงแม้ภายนอกของหลิงหลานจะดูเย็นชามาก ทั่วทั้งร่างปล่อ
