านที่อยากประคองเขา เขาลุกขึ้นมาอย่างโงนเงน ข่มกลั้นความใคร่ที่แสนป่าเถื่อนภายในร่าง ปากเล็กๆ ที่เดิมทีแดงมันวาวของเขาถูกเขากัดจนทะลุหลายจุด เลือดสดๆ ไหลลงมาตามบาดแผลที่กัดทะลุ ตกลงมายังส่วนคอขาวนวลเกลี้ยงเกลาของเขา มีความงดงามอันน่าประหลาด อย่างไรก็ตาม ตอนนี้หลิงหลานกับลั่วล่างต่างทุ่มความสนใจไปที่บุคลิกต่อไป พวกเขาต่างไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลย
“เปิดใช้งานพรสวรรค์!” ลั่วล่างใช้เพียงสติที่ยังคงอยู่เปิดใช้งานพรสวรรค์ของตัวเอง
ทันใดนั้นหลิงหลานก็เห็นร่างกายของลั่วล่างที่เดิมทียืนโงนเงนอยู่ตรงหน้าเธอหยุดนิ่งฉับพลัน กลิ่นอายป่าเถื่อนสายหนึ่งพรั่งพรูออกมาจากตัวลั่วล่าง กลิ่นอายนี้ทำให้หลิงหลานขมวดคิ้วเล็กน้อย แววตาเผยความผิดหวังออกมา เพราะว่านี่ไม่ใช่บุคลิกที่หลิงหลานกับลั่วล่างคาดหวังไว้ อย่างไรก็ตาม ความผิดหวังของหลิงหลานพาดผ่านเพียงชั่วแวบเดียวเท่านั้น พรสวรรค์ของลั่วล่างไม่มั่นคง เดิมทีบุคลิกที่เปิดใช้งานมาก็คือการเสี่ยงดวง ถ้าหากชนะในครั้งเดียว นั่นค่อยเรียกว่าปาฏิหาริย์แล้ว
ลั่วล่างเงยหน้าขึ้นช้าๆ ดวงตาสองข้างที่เดิมที่กระจ่างใสเวลานี้กลับเต็มไปด้วยสีเลือด ในดวงตาไม่มีร่องรอยบุคลิกหลักของลั่วล่างแล้ว มีเพียงความปรารถนาที่ป่าเถื่อนและความหยาบคายอันไร้ที่สิ้นสุดเท่านั้น จากนั้นก็เห็นเขาค่อยๆ อ้าปากตัวเองขึ้นมา แลบลิ้นเลียริมฝีปากที่มีเลือดไหลริน ท่าทีเช่นนั้นแฝงไปด้วยความละโมบอย่างชัดเจ
