ช่นนี้เอง ตอนที่เธออออกไปก็ไม่ลืมกระทืบใส่ตัวซือหมิงอี้อย่างรุนแรงหลายครั้ง หลิงหลานไม่ได้ระบายความโกรธอย่างอย่างเดียวเท่านั้น ฝ่าเท้าหลายอันนี้ใส่พลังปราณเฉพาะของเธอไว้ พูดได้ว่า ถ้าหากไม่มียอดฝีมือแห่งยุคอะไรมาช่วยอีกฝ่ายกำจัดพลังเหล่านี้ละก็ ต่อให้กระดูกที่แตกหักของซือหมิงอี้ถูกรักษาหายดีแล้ว เขาก็ไม่สามารถลุกขึ้นมาได้ใหม่อีก
เมื่อหลิงหลานออกไปจากห้องของซือหมิงอี้ เสี่ยวซื่อพลันเปลี่ยนจากสภาพที่เดิมทีคลุ้มคลั่งมาเป็นเยือกเย็นสุดขีด เขาเอ่ยถามด้วยดวงตาสองข้างที่สว่างวาบว่า “ลูกพี่ ฉันลงมือได้แล้วหรือยัง?”
ตอนแรกพวกเขาวางแผนไว้แบบนี้ พอช่วยเหลือลั่วล่างแล้วก็จะให้เสี่ยวซื่อจัดการอุปกรณ์กล้องวงจรปิดทั้งหมดของศูนย์บัญชาการเทียนจีรวมถึงออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักของศูนย์บัญชาการเทียนจีด้วย เขาอยากเล่นอย่างไรก็ได้ตามใจชอบ แน่นอนว่าเงื่อนไขแรกสุดคือ หลังจากที่จบเรื่องห้ามหลุดว่าเป็นกลุ่มนักเรียนของพวกเขา…
“อื้อ แล้วอย่าลืมหาพวกคนที่ลงมือลักพาตัวลั่วล่างด้วยล่ะ” มุมปากของหลิงหลานยกขึ้นเล็กน้อย ดวงตาทั้งสองข้างแฝงไปด้วยความเย็นชาอย่างไร้ที่สิ้นสุด “ลั่วล่างถูกพวกเขาลักพาตัวไปไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน นายน่าจะรู้นะว่าต้องทำยังไง”
“ฆ่าพวกเขาเหรอ?” เสี่ยวซื่อได้ยินคำพูดก็ตื่นเต้นทันที หลิงหลานไม่อนุญาตให้เขาลงมือในโลกเสมือนจริงมาตลอด ความจริงแล้วเขาหงุดหงิดมาก ควรรู้เอาไว้ว่าความสามารถที่ยิ่งใหญ่ที่
