เนินต่อไป ต่อให้เนี่ยเฟิงหมิงขาหักไปแล้ว แต่ก็หยุดยั้งการบุกจู่โจมของเขาไม่ได้ ฉีหลงกับเนี่ยเฟิงหมิงปะทะใส่กันอย่างรวดเร็วอีกครั้ง
คราวนี้ลูกพี่ฮั่วไม่ได้แบ่งความสนใจไปที่เนี่ยเฟิงหมิง หากแต่มองดูฉีหลงอย่างใจจดใจจ่อ ไม่ว่าจะเป็นรอยยิ้ม สายตาของฉีหลงหรือว่าการตอบโต้กลับของเขา ลูกพี่ฮั่วไม่พลาดเลยสักนิดเดียว สุดท้ายดวงตาทั้งสองข้างของเขาก็ยิ่งส่องสว่างมากขึ้น เนื่องจากเขามองออกแล้วว่าตอนนี้ฉีหลงอยู่ในสภาวะอะไร
ที่แท้ฉีหลงก็มาถึงขีดจำกัดแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าไม่ใช่รอยยิ้ม หากแต่เป็นเพราะฉีหลงไม่มีเรี่ยวแรงเหลือมากที่จะไปเปลี่ยนแปลงกล้ามเนื้อส่วนใบหน้า เขาเอาพละกำลังที่เหลืออยู่ไปรวมไว้ที่หมัดของเขา ขอเพียงเนี่ยเฟิงหมิงต่อสู้พัวพันกับฉีหลง ให้พลังเขาออกมาถูกใช้จนหมด ฝ่ายตรงข้ามก็แพ้ภัยตัวเองแล้ว…
ทางด้านลูกพี่ฮั่วที่เพิ่งจะมองสภาพของฉีหลงออก ขณะเดียวกันหลิงหลานที่เป็นลูกพี่ของฉีหลงก็ขมวดคิ้วมุ่นตอนที่เนี่ยเฟิงหมิงเลือกโจมตีเข้าที่ด้านหลังฉีหลง
เมื่อฉีหลงเคลื่อนตัวออกไปครึ่งก้าวเพื่อทำการตอบโต้กลับ หัวคิ้วของหลิงหลานก็ขมวดแน่นมากยิ่งขึ้น ถูกต้อง เวลานั้นหลิงหลานก็มองออกแล้วว่า ฉีหลงมาถึงช่วงตะเกียงหมดน้ำมันแล้วในตอนที่ทุกคนยังไม่สังเกตเห็น
ครึ่งก้าวของฉีหลงนั้นเป็นการฝืนข่มกลั้นความเจ็บปวดที่ฉีกกระชากทั่วทั้งร่าง เขาใช้เรี่ยวแรงสุดกำลังถึงย่างเท้าออกไปได้ ข้างใต้เท้าสองข้างที่แทบขยับไม่ไห
