ี่อิงเจี๋ยออกไปประลอง
ขอเพียงไม่ส่งผลกระทบต่อผลสุดท้าย หลิงหลานยังยินดีเติมเต็มความปรารถนาของเด็กพวกนี้
เมื่อได้ยินคำอนุญาตของหลิงหลาน แววตาของหลี่อิงเจี๋ยก็เผยความประหลาดใจแกมยินดีออกมา เดิมทีเขาคิดว่าลูกพี่หลานไม่ค่อยชอบเขา ถึงยังไงก่อนหน้านี้เขาก็น่ารังเกียจอยู่บ้างจริงๆ นั่นแหละ แต่เมื่อสักครู่นี้แววตาของหลิงหลานไม่มีความรังเกียจและทำอย่างขอไปทีเลย ท่าทีของเขาดูเอาจริงเอาจังอย่างยิ่งยวด พริบตานั้นหลี่อิงเจี๋ยสัมผัสได้ถึงความเชื่อใจของหลิงหลานที่มีต่อเขาโดยสมบูรณ์
ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ เขานึกถึงคำพูดที่หลี่ซื่ออวี๋ญาติผู้พี่คนรองเอ่ยกับเขา “พอนายเข้าใจว่าความผูกพันระหว่างพี่น้องคืออะไร นายก็จะเข้าใจว่าอำนาจไม่ใช่สิ่งที่แทนที่ไม่ได้”
เวลานี้หลี่อิงเจี๋ยคล้ายกับเข้าใจคำพูดของญาติผู้พี่คนรองได้รางๆ เขามองไปทางหลิงหลาน ถ้าหากเป็นหลิงหลาน เขาน่าจะไม่ไปแย่งชิงตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มนั่น…
พันเอกถังอวี้ที่อยู่บนเวทีประลองได้รับรายชื่อผู้เข้าประลองที่ทั้งสองฝ่ายส่งมาแล้ว เมื่อถึงเวลาก็ประกาศเสียงดังลั่นว่า “กลุ่มนักเรียนใหม่ VS กลุ่มหุ่นรบเหลยถิง การประลองรอบที่สอง หลี่อิงเจี๋ยปีหนึ่งปะทะกับซ่งเหลียนลู่ปีสี่!”
……
อวิ๋นซิวที่อยู่ในบ็อกซ์ได้ยินคำประกาศนี้ก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที เขารีบหันหน้าตะโกนว่า “ซื่ออวี๋ ญาติผู้น้องของนายออกไปประลองแล้วนะ คู่ต่อสู้คือซ่งเหลียนลู่จากชั้นปีพวกเรา”
หลี่ซื่ออวี๋ที่ก
