ำลังพูดคุยกันอยู่นั้น บนเวทีประลองไม่ได้หยุดการต่อสู้เลย ฉีย่าโจมตีใส่ลั่วล่างอย่างไม่ยอมแพ้อีกครั้ง แต่ก็ถูกลั่วล่างหลบได้หมด เวลานี้ลั่วล่างเชื่อฟังคำแนะนำของลูกพี่หลานอย่างแน่วแน่ ไม่เข้าปะทะกับอีกฝ่าย คอยพัวพันหลบหลีกตลอด ต่อสู้แบบนี้หลายรอบ บนสนามประลองมีร่างหนึ่งเคลื่อนที่ไม่หยุดนิ่ง ร่างหนึ่งมีพลังแกร่งกล้า ร่างหนึ่งเบา ร่างหนึ่งหนักทะยานขึ้นลง ทำให้ผู้คนมองอย่างตกใจจนพูดไม่ออก การต่อสู้เพียงฝ่ายเดียวที่พวกเขาคิดไว้แต่เดิมไม่ได้ปรากฏขึ้น จากวิธีการต่อสู้เช่นนี้ของลั่วล่างย่อมยืนหยัดได้นานมากก่อนที่เขาจะหมดแรงลงแน่นอน
ทางฝั่งเหลยถิงเริ่มสับสนวุ่นวายขึ้นมานิดหน่อยเช่นกัน มีตัวแทนการประลองหลายคนเผยสีหน้าไม่พอใจออกมาเหมือนกัน คิดว่าฉีย่าทำผลงานได้ไม่ค่อยดีนัก ขายหน้าชั้นปีสูงของพวกเขา
ฉีย่าย่อมรู้ถึงความวุ่นวายด้านล่างเวทีดี ในใจเขาทั้งโมโหทั้งแค้นเคือง แต่ว่าเขาไม่อาจจัดการลั่วล่างที่มีความเร็วเหนือกว่าเขาอย่างเห็นได้ชัด ลั่วล่างที่บอบบาง ระดับความคล่องแคล่วว่องไวของเขาเหนือกว่าคนทั่วไปอย่างชัดเจน ถ้าหากคิดจะจับอีกฝ่าย ถ้าไม่ทำให้เรี่ยวแรงของเขาหมดลง ก็ต้องทำให้เขาสูญเสียความเยือกเย็นไป…
เมื่อเห็นฝ่ายตรงข้ามหายใจยาวติดต่อกันรู้ว่าตอนนี้พลังกายของลั่วล่างเต็มเปี่ยม ฉีย่าถึงขนาดสงสัยว่าไอ้เห็บน่ารังเกียจตัวนี้ยังกระโดดโลดเต้นต่อไปได้ต่อให้เรี่ยวแรงของเขาหมดลงแล้วหรือเปล่า กอปรกับ
