้อิทธิพลของมันบังคับเขาให้เข้าร่วมองค์กรของมันไม่ว่าจะเป็นในโลกความเป็นจริงหรือว่าในโลกหุ่นรบ
และผลลัพธ์จากการที่เขาไม่ยอมศิโรราบก็คือนับตั้งแต่นั้นมา เขาถูกอีกฝ่ายจำกัดการควบคุมให้อยู่ในหมู่บ้านซานหยาง ขยับเขยื้อนไม่ได้ ถ้าหากปีนี้เขาไม่สามารถผ่านการประเมินละก็ เขาจะโดนไล่ออกจากโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งอย่างไร้ความเมตตา ราชันสายฟ้าก็คือคนที่โหดเหี้ยมเช่นนี้ คนที่ไม่ยอมศิโรราบต่อเขาจะต้องถูกเขาทำลายอนาคตที่สดใส
จีอู๋ปู้ซิวไม่เคยคิดอยากขายอาวุธเย็นชิ้นนี้มาก่อนเลย ถึงแม้ว่ามีผู้แข็งแกร่งบางคนเคยเสนอราคาสูงมากเพราะสงสัยใคร่รู้เกี่ยวกับข้อมูลของอาวุธชิ้นนี้ เขาเองก็รู้ว่าถ้าหากขายดาบเล่มนี้ บางทีอาจจะทำให้เขามีความหวังออกไปจากหมู่บ้านซานหยางได้ แต่ถ้าหากยังไม่เผชิญหน้ากับสถานการณ์อับจน เขาก็ยังตัดสินใจเก็บมันไว้ที่ตัว ไม่ใช่เพราะว่านี่เป็นเกียรติยศของเขา แต่เป็นการทำเพื่อเตือนตัวเองถึงความโง่เขลา ความหลงระเริง ความอ่อนแอ ความอับอาย รวมถึงการไม่ยอมศิโรราบของเขาในตอนนั้น
“ฉันตั้งชื่อมันว่า ‘ปู้หุ่ย’ (ไม่นึกเสียใจ) เพื่อเตือนตัวเองว่าไม่มีทางนึกเสียใจต่อการเลือกของฉันในตอนนั้น ในขณะเดียวกันก็หวังว่าอาวุธชิ้นนี้จะแสดงความยอดเยี่ยมออกมาได้จนหมดในมือของผู้ควบคุมหุ่นรบที่ทำให้มันไม่นึกเสียใจเช่นเดียวกัน บางทีเจ้านายของมันอาจจะปรากฏตัวออกมาแล้วก็ได้!” จีอู๋ปู้ซิวมองร่างหุ่นรบกระต่ายที่ปราดเปรีย
