ิดเดียว เดิมทีเขาอยากใช้ความสัมพันธ์ของรุ่นพี่รุ่นน้องดึงระยะห่างให้เข้ามาใกล้ หลังจากนั้นค่อยเสนอให้ร่วมมือกันอีกครั้ง ตอนนี้ดูท่าจะเป็นไปไม่ได้แล้ว
ดังนั้นจางจิงอันเลยพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “รุ่นน้องเพิ่งเข้าโรงเรียนทหารมาอาจจะยังไม่รู้เรื่องการแบ่งกลุ่มอำนาจของโรงเรียนทหารเราใช่ไหม? ถ้าอยากใช้ชีวิตในโรงเรียนทหารอย่างสงบสุขจนเรียนจบ จะไม่เข้าใจเรื่องนี้ไม่ได้เป็นเด็ดขาด”
หลิงหลานเลิกคิ้วกล่าวว่า “อ้อ? มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?” ในเมื่อมีคนยินดีอธิบายให้เธอฟังเอง เธอย่อมไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว เข้าใจเรื่องราวมากขึ้นอีกหน่อยย่อมไม่ผิดอะไร
“ในโรงเรียนทหารมีกลุ่มอำนาจใหญ่น้อยมากมาย มีอยู่สิบกว่ากลุ่มที่จัดอยู่อันดับต้นๆ แต่ว่ากลุ่มที่แข็งแกร่งที่สุดกลับมีอยู่เพียงสี่กลุ่ม แบ่งออกเป็นกลุ่มเหลยถิง กลุ่มอำนาจอันดับที่หนึ่ง กลุ่มเทียนจี กลุ่มอำนาจอันดับที่สอง กลุ่มอู๋จี๋ กลุ่มอำนาจอันดับที่สามและกลุ่มสถาบันศูนย์กลางโดฮาของพวกเรา” ดวงหน้าของจางจิงอันเผยร่องรอยความเสียใจออกมา “ถ้าคนของสถาบันอื่นๆ ในโดฮายอมเข้าร่วมกับพวกเรา พวกเราก็ไม่มีทางกลายเป็นกลุ่มอำนาจอันดับที่สี่หรอก ต่อให้อันดับที่หนึ่งกับอันดับที่สองจะยากอยู่บ้าง แต่ว่าเป็นอันดับสามได้แน่นอน ควรรู้ไว้ว่าปีที่แล้วพวกเราแข่งขันชิงตำแหน่งประลองหุ่นรบกับกลุ่มอู๋จี๊ สุดท้ายขาดไปแค่สิบกว่าคะแนนเท่านั้น แพ้อย่างน่าเสียดาย…”
จางจิงอันกล่าวถึงกลุ่มอ