ำนาจอันดับสาม น้ำเสียงและสีหน้าดูไม่ยอมรับ เขาเงยหน้ามองไปที่หลิงหลานและกล่าวว่า “แต่ฉันเชื่อว่าปีนี้ไม่เหมือนกัน พวกเราต้องคว้าตำแหน่งอันดับสามกลับมาได้แน่นอน ฉันรู้ว่านักเรียนใหม่จากสถาบันศูนย์กลางลูกเสือที่สอบเข้าโรงเรียนทหารในปีนี้มีอยู่สามร้อยกว่าคนเต็มๆ ขอเพียงพวกเราร่วมมือกัน ต่อให้เป็นกลุ่มอำนาจอันดับสอง พวกเราก็สู้ได้เหมือนกัน”
จางจิงอันกล่าวถึงตรงนี้ก็ตื่นเต้นมาก เขาเหมือนกับเห็นฉากที่เขานำพานักเรียนกลุ่มสถาบันศูนย์กลางแสดงอำนาจน่าเกรงขามภายในโรงเรียนทหาร
อย่างไรก็ตาม คำตอบของหลิงหลานอัดเขาจากในจินตนาการกลับมาที่ความเป็นจริงทันที เขาได้ยินหลิงหลานกล่าวอย่างเฉยชาว่า “ผมนับถือความคิดของรุ่นพี่จางนะครับ แต่ผมเป็นคนไม่ชอบต่อสู้ และก็ไม่อยากเข้าร่วมเรื่องแบบนี้ด้วย ส่วนนักเรียนใหม่คนอื่นๆ รุ่นพี่จางลองไปชวนพวกเขาเองได้เลย”
คำพูดของหลิงหลานทำให้จางจิงอันแทบจะกระอักเลือด เขาเบิกตาโตจ้องดูหลิงหลาน ทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อ ‘พูดว่าไม่ชอบต่อสู้อะไรกัน คนตรงหน้านี้เป็นคนที่เริ่มการต่อสู้ประจัญบานที่น่ากลัวในตอนนั้นไม่ใช่หรือไง?’
จางจิงอันกำลังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง หลิงหลานกลับลุกขึ้นมาพูดว่า “เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน ผมเหนื่อยมากแล้ว ขอโทษที่ผมอยู่เป็นเพื่อนไม่ได้แล้ว รุ่นพี่จางทำตัวตามสบายเลยนะ!”
หลิงหลานกล่าวจบก็ออกไปจากห้องโถงกลับไปที่ห้องของตัวเองทันที ไม่ให้โอกาสจางจิงอันพูดเหนี่
