าฝ่ายตรงข้ามก็เป็นคนที่มีความสามารถโดดเด่นที่สุดในโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งที่มาจากสถาบันต่างๆ ถ้าหากพวกเขาเตะโดนแผ่นเหล็กขึ้นมา อัดอีกฝ่ายไม่ได้ แต่กลับโดนคนอัดแทนล่ะ
“ไม่เห็นเหรอว่ามีคนอยู่ด้านหลังพวกเรา?” หลี่อิงเจี๋ยชี้ไปยังโต๊ะของหลิงหลานที่อยู่ด้านหลัง “นายคิดว่านักเรียนใหม่พวกนี้มีคนที่แข็งแกร่งกว่าลูกพี่หลานได้เหรอ?” ตอนนี้หลี่อิงเจี๋ยใจกล้ามาก ถ้าเกิดเขาจัดการไม่ไหว ด้านหลังก็ยังมีพวกหลิงหลานอยู่ไม่ใช่เหรอ?
ตอนนี้หลี่อิงเจี๋ยเห็นพวกหลิงหลานเป็นผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่งของเขาโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว ความจริงแล้วเขาไม่ได้ต่อต้านคำสั่งของหลิงหลานขนาดนั้น เพียงแต่ไม่สบอารมณ์นิดหน่อยที่ตัวเองโดนหลิงหลานสั่งตามใจชอบก็เท่านั้น
หลิงหลานเข้าใจหลี่อิงเจี๋ยดี รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนโอ้อวดชอบวางท่า โดนเฉพาะบทบาทที่ข่มเหงรังแกคนอื่นแบบนี้ยิ่งลงมือได้โดยไม่ต้องคิด ไม่มีความยากเลยแม้แต่น้อย
แต่ตอนนี้เอง ทั้งสองฝ่ายกำลังประจันหน้าโต้เถียงกันตรงโต๊ะที่อยู่รอบนอกสุด
“อู๋หย่ง นายอย่าทำเกินไป” นักเรียนใหม่จากโดฮาคนหนึ่งเหมือนกับรู้จักคนที่เข้ามายั่วโมโห
“อู๋เผย ฉันทำเกินไป? ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนั้นนายจงใจวางแผน ฉันจะต้องเรียนที่สถาบันลูกเสือของดาวตัวหลุนเหรอ?” อู๋หย่งเอ่ยอย่างเย็นชา “ต่อให้เป็นแบบนั้น ฉันก็ยังสอบเข้าโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งได้ นายทำลายฉันไม่ได้หรอก”
“เรื่องในตอนนั้นเป็นการมโนของนายล้วนๆ ไม่เ
