พวกเขาก็มีแค่นายพลหลิงเซียวเท่านั้นจริงๆ อย่างไรก็ตาม พลตรีจิ่งเริ่นยังเอ่ยด้วยความกังวลนิดหน่อยว่า “นายพลหลิงเซียวจะสอดมือยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้เพื่อลูกชายของเขาเหรอ?”
พันเอกเทียนฟางกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “หลิงหลานเคยบอกฉันเป็นนัยๆ ก่อนออกเดินทางว่าให้ฉันไปหานายพลหลิงเซียว!”
“หลิงหลานคือลูกชายของนายพลหลิงเซียว? หรือว่าเขาคิดถึงผลลัพธ์เอาไว้แล้ว?” ถ้าหากเป็นเช่นนี้ เด็กหนุ่มที่ชื่อหลิงหลานคนนี้ก็ไม่ใช่ธรรมดาเลย แววตาของจิ่งเริ่นพลันส่องประกายขึ้นมาแวบหนึ่ง
“ไม่ว่าจะเป็นความสามารถหรือว่าการวางแผนต่างยอดเยี่ยมมาก มีความเป็นไปได้สูงว่าความสำเร็จในอนาคตไม่ด้อยไปกว่านายพลหลิงเซียวเลย” ลั่วหย่างชื่นชมหลิงหลานอย่างยิ่งยวด คิดว่าอนาคตของเขาไร้ขีดจำกัด
“เด็กนั่นใจกล้า จิตใจก็โหดเหี้ยมไม่ว่ากับตัวเองหรือว่ากับเพื่อน ทำให้ฉันรู้สึกกลัวนิดหน่อย…” พันเอกเทียนฟางลูบคางตัวเองด้วยสีหน้าจริงจัง “ฉันกังวลมากๆ ว่าเขาจะไปสุดขั้วเลยน่ะสิ”
พันเอกเทียนฟางกลับมีความเห็นไม่เหมือนกัน เขากลัวว่าหลังจากที่หลิงหลานประสบความสำเร็จในครั้งนี้จะไม่มีความเกรงกลัวมากกว่าเดิม ถ้าเกิดเขาเจอคนที่โหดเหี้ยมกว่าเขาขึ้นมา มีความเป็นไปได้สูงว่าเขาจะพ่ายแพ้ยับเยิน
“เขาเพิ่งจะอายุสิบหกเองนะ” ลั่วหย่างเตือนเทียนฟาง “อนาคตยังมีความเป็นไปได้มากมาย พวกเราจะตัดสินเขาตอนนี้ไม่ได้!”
เทียนฟางเงียบไป แต่ความกังวลไม่ได้หายไปจนหมด ทุกด้านข
