สัญญาณติดต่อของอีกฝ่าย “สวัสดีครับ ผมคือหมายเลข 72 เจ้าหน้าที่นำทางของป้อมปราการฉี่หยวน…”
……..
ครั้งนี้แตรที่เจ็ดร่อนลงบนแท่นลงจอดของท่ายานบินป้อมปราการได้อย่างเรียบร้อยเหมาะเจาะ เนื่องจากหานจี้จวินใช้คำพูดดั้งเดิมของหลิงหลานมาเตือนพวกนักเรียนทหารใหม่ที่ตื่นเต้นกันมากเกินไป ทำให้พวกเขาเก็บอาการลงทันที แล้วเชื่อฟังคำสั่งของหานจี้จวิน ไม่กล้าเล่นมั่วซั่วอีก
นี่ทำให้เจ้าหน้าที่ของยานบินที่เรื่องสนุกมาตลอดผิดหวังอยู่บ้าง แต่พวกเขาก็ลอบนับถือหลิงหลานที่มีตำแหน่งสูงส่งในหมู่นักเรียนทหารใหม่ แน่นอนว่าพวกเขาก็ชื่นชมการกระทำของหานจี้จวินอย่างยิ่งเช่นกันที่ใช้ประโยชน์จากบารมีของหลิงหลานมาควบคุมห้องควบคุมหลักอย่างรวดเร็ว
ในขณะเดียวกันยังมียานบินขนาดเล็กกว่าแตรที่เจ็ดหนึ่งรุ่นลงจอดพร้อมกับแตรที่เจ็ด มันจอดลงติดกับท่าของพวกเขา บางทีนักเรียนใหม่บนยานยินลำนั้นอาจจะค่อนข้างน้อย ตอนเปิดประตูยานจึงเร็วกว่าแตรที่เจ็ดนิดหน่อย จากนั้นนักเรียนทหารใหม่หลายสิบคนก็ทยอยลงมาจากด้านบน
เหล่านักเรียนใหม่เดินตัวสั่นลงมาที่ชานชาลาโดยที่ก้มหน้าไม่กล้าเปล่งเสียงพูดออกมาเหมือนกับยานบินหลายลำก่อนหน้านี้ หลังจากนั้นพวกเขาก็ออกจากที่นี่แล้วไปยังสถานที่ที่พวกเขาควรไปอย่างรวดเร็วภายใต้การชี้นำของเจ้าหน้าที่นำทางของป้อมปราการ ความเร็วนั้นให้ความรู้สึกเหมือนกับว่ากำลังวิ่งหนีออกจากถ้ำเสือแดนมังกร ฝีเท้าดูอลหม่านอย่างชัดเจน
