พิเศษปลอมๆ เนี่ยนะ? ไม่ได้ นี่ลากคนมาเกี่ยวพันมากเกินไป…” จอมพลคิดแล้วก็ส่ายหน้าตามสัญชาตญาณ
“ไม่ใช่ว่ากองพลยี่สิบสามของพวกเราสามารถเลือกทหารระดับกลางและสูงของกองทัพได้อย่างอิสระเหรอครับ? ผมสามารถออกแผนการอบรมสั่งสอนนี้ได้ อบรมหลิงหลานให้กลายเป็นแกนกำลังสำคัญของกองพลที่ยี่สิบสาม” เพื่ออนาคตของลูกชายแล้ว หลิงเซียวไม่สนใจว่าเขาจะใช้อำนาจในเรื่องส่วนตัว
“หลิงเซียว ที่ให้เธอดูแลกองพลที่ยี่สิบสาม ไม่ใช่ว่าให้เธอทำตัวเป็นเผด็จการนะ” จอมพลได้ยินหลิงเซียวเปิดเผยอย่างโจ่งแจ้งว่าจะใช้อำนาจในเรื่องส่วนตัวก็โมโหขึ้นมาทันใด เวรเอ๊ย สำรวมตัวต่อหน้าเขาสักนิดไม่ได้เลยหรือไง? จะดีหรือเลวยังไงเขาก็เป็นผู้บัญชาการของกองพลทั้งหมดที่ดูแลสหพันธรัฐนะ
“ท่านจอมพล อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องความสัมพันธ์ของผมกับหลิงหลานเลยครับ อาศัยเพียงเนื้อแท้และพรสวรรค์ของหลิงหลาน ถ้าเกิดเขาไม่ได้โดนนักฆ่าที่ประเทศศัตรูส่งมาลอบสังหารเมื่อสามปีก่อน เขายังคงแข็งแรงละก็ ปีนี้เขาจะสอบเข้าโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งได้หรือเปล่าครับ?” ความเดือดดาลของจอมพลไม่ได้ทำให้หลิงเซียวลนลาน เขายังคงกล่าวด้วยความเยือกเย็น
จอมพลพยักหน้า พรสวรรค์ของหลิงหลานไม่ได้ด้อยไปกว่าหลิงเซียวเท่าไหร่เลย ถ้าหากเขาเติบโตมาได้อย่างราบรื่นละก็ ต่อให้ไปไม่ถึงความสำเร็จของหลิงเซียว แต่การกลายเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบไพ่ราชาก็แทบจะไม่มีปัญหาอะไรเลย
“ถ้างั้น เวลานั้น เมื่อเขา