ยันได้ว่าความสามารถของพวกเขาด้อยมากเกินไปจริงๆ ไม่ได้สามารถช่วยหลิงหลานได้เลย…
‘ผัวะ’ อาวุธรูปร่างกระบองที่เย็นเยียบเคาะใส่หลังมือของฉีหลงทันที ทิ้งรอยแดงไว้เป็นทาง “ทำอะไรเนี่ย? ทำร้ายตัวเอง? ฉันไม่มีลูกน้องขี้ตื่นขนาดนี้” ในมือหลิงหลานกุมกระบองน้ำแข็งที่หลอมออกมาท่อนหนึ่ง กล่าวด้วยใบหน้าเย็นเยียบ
คำพูดของหลิงหลานทำให้อารมณ์ของฉีหลงปั่นป่วนสุดขีด หน้าอกกระเพื่อมอย่างรุนแรงหลายที ปากก็โพล่งออกมาว่า “ลูกพี่ ฉันอยากแข็งแกร่ง!”
หลิงหลานเลิกคิ้ว “เพราะอะไร?”
“ฉันไม่อยากยืนอยู่ข้างหลังนายอีกแล้ว ไม่อยากเห็นลูกพี่ได้รับบาดเจ็บแต่ว่าไม่มีกำลังช่วยเหลือ ความรู้สึกนี้มันแย่มาก…” ฉีหลงกล่าวพึมพำเสียงเบา กำปั้นของเขากุมแน่นขึ้นอีกครั้ง จากนั้นก็พลันเงยหน้าขึ้นเอ่ยด้วยเสียงที่ดังลั่นว่า “ดังนั้น ฉันอยากจะแข็งแกร่งมากพอ! ฉันอยากจะสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับลูกพี่ กลายเป็นแขนซ้ายแขนขวาของลูกพี่ เป็นพี่น้องที่ร่วมเป็นร่วมตายกันจริงๆ…”
………………………………………………..
[1] จากในเรื่องทอมแอนด์เจอร์รี่