ได้หรอกเหรอ? ควรรู้ไว้ว่า ช่วงเวลาก่อนหน้านี้ ขอเพียงเสี่ยวซื่อมีเวลาว่างก็จะวิ่งไปที่มิติมรดกของหลิงเซียว บางครั้งถึงขนาดสามสี่ครั้งต่อวันได้ ถึงแม้ว่าเสี่ยวซื่อจะกลัวพลังจิตมหาศาลของหลิงเซียวมาก ไม่กล้าพูดคุยสัมผัสกับหลิงเซียวโดยตรง แต่ขอเพียงเสี่ยวซื่อเห็นรอยยิ้มอบอุ่นของหลิงเซียว เขาก็จะอารมณ์ดียิ่งยวด…
หลิงหลานสงสัยลึกๆ ต่อการแสดงพฤติกรรมที่ผิดปกติเช่นนี้ของเสี่ยวซื่อ ถึงเวลาที่เสี่ยวซื่อของเธอเติบโตจนต้องการความรักของพ่อแล้วใช่หรือเปล่า? แน่นอนว่าการคาดเดาของเธอได้รับการโต้แย้งอย่างรุนแรงของเสี่ยวซื่อ….เพียงแต่ผิวหนังรอบๆ หูของเสี่ยวซื่อเกิดปรากฏการณ์แดงก่ำสุดขีดอย่างเห็นได้ชัด ทำให้หลิงหลานตระหนักได้ทันทีว่าอะไรคือปากไม่ตรงกับใจ
คำพูดประโยคนี้ของเสี่ยวซื่อทำให้หลิงหลานเงียบตามไป ความรู้สึกของหลิงหลานที่มีต่อหลิงเซียวซับซ้อนอย่างยิ่งยวด หลิงเซียวไม่เคยปรากฏตัวในประวัติการเติบโตของเธอ ถึงแม้หลานลั่วเฟิ่งจะพูดถึงคุณูปการอันทรงเกียรติของหลิงเซียวข้างหูเธอบ่อยๆ พยายามปั้นคุณพ่อที่สมบูรณ์แบบขึ้นในใจของหลิงหลาน แต่ถึงยังไงหลิงหลานก็ไม่ใช่ลูกที่แท้จริง เธอที่มีสติปัญญาของผู้ใหญ่ไม่สามารถเห็นผู้ชายที่ไม่เคยเจอหน้าและได้ยินเพียงแค่ชื่อเป็นพ่อที่แท้จริงเพราะคำพูดและการกระทำเหล่านี้ของหลานลั่วเฟิ่งได้
ดังนั้นหลิงเซียวจึงเป็นคนแปลกหน้าที่คุ้นเคยมากที่สุดในใจหลิงหลานมาตลอด! ก็เหมือนกับบุค
