น้าหลิงหลาน ในขณะเดียวกัน หมัดที่กำแน่นของจางจิงอันก็โจมตีใส่ตรงหน้าเธอ
ไม่ว่าจะเป็นความเร็วในการพุ่งเข้ามาหรือว่าหมัดสุดท้าย ความเร็วของเขาไม่ถึงขีดจำกัดสูงสุดแล้ว จางจิงอันถึงขนาดเกิดภาพลวงตาว่า วินาทีถัดมากำปั้นของเขาจะโจมตีใส่ร่างกายของอีกฝ่าย จากนั้นก็ซัดเขาจนกระเด็นออกไป…รอยยิ้มตรงมุมปากของเขาเพิ่มจะแย้มขึ้น แต่แล้วมันกลับแข็งค้างในชั่วพริบตา
เนื่องจากเขารู้สึกว่ากำปั้นของตัวเองถูกพลังอ่อนๆ สายหนึ่งต้านทานไว้ ทำให้เขารุดหน้าเข้าไปไม่ได้
ที่แท้พริบตาที่หลิงหลานถูกโจมตี เธอกำหมัดเข้าปะทะกำปั้นของจางจิงอันเช่นเดียวกัน ถึงแม้กำปั้นทั้งสองจะดูปะทะกันอย่างรุนแรง แต่มันไม่ได้ส่งเสียงดังอะไรออกมาเลย ราวกับว่ากำปั้นทั้งสองนี้ไม่ได้ใช้เรี่ยวแรง เป็นเพียงการแตะกันเบาๆ แบบเพื่อนสนิทเท่านั้น
จางจิงอันรู้กำลังของตัวเองอยู่แก่ใจ เขาใช้แรงออกไปแปดสิบเปอร์เซ็นต์แน่นอน ดังนั้นการที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น เป็นเพราะว่าอีกฝ่ายก็ใช้แรงเท่ากัน ลดทอนกำลังของเขาด้วยแรงอ่อนนุ่มอันน่ามหัศจรรย์
หมัดนี้ของจางจิงอันไม่ได้สร้างผลที่เขาติดว่า ตรงกันข้ามมันกลับทำให้เขาแข็งทื่อ ตอนนี้เขาต้องเลือกว่าจะคลายพลังออกแล้วลงมือใหม่อีกครั้ง หรือว่าเพิ่มแรงบุกโจมตีมากขึ้นต่อไป ขอเพียงกำลังของเขาเหนือกว่าอีกฝ่ายก็จะทำลายการหยุดชะงักได้ ถึงขนาดสามารถสะท้อนพลังทั้งหมดของทั้งสองฝ่ายกลับใส่ตัวของฝ่ายตรงข้ามได้
จางจิงอันไม
