ที่กำลังต้านทานอยู่ตรงข้ามเขาสุดชีวิตไปพลาง “เหอะ ดูเหมือนว่าพวกเพื่อนร่วมทีมของนายยังคาดหวังในตัวนายมากเลยนะ ถึงได้ตัดสินใจกลับมาช่วยนาย…แต่ว่า การตัดสินใจแบบนี้โง่เง่ามากเกินไปแล้ว ทีมของนายอ่อนแอมากจริงๆ ใครเป็นหัวหน้าทีมนะ? ไม่ต้องพูดถึงความอืดอาดยืดยาดลังเลไม่กล้าตัดสินใจเลย นี่ยังไม่รู้จักประมาณตนอีก…พวกนายไม่มีทางกลายเป็นทีมที่แข็งแกร่ง ไม่มีทางกลายผู้แข็งแกร่งภายใต้การนำของเขาหรอก ก็เหมือนกับตอนนี้ไง พวกนายเป็นได้แค่ก้อนหินให้พวกเราเหยียบย่ำเท่านั้น!”
“ทีมพวกเราอ่อนแอหรือเปล่า ฉันไม่รู้ แต่ฉันรู้ว่าทีมของฉันดีกว่าทีมของนายหน่อยนึง อย่างน้อยที่สุดพวกเราก็มีความเป็นคนมากกว่าพวกนาย” เสี่ยวหมิงในชุดขาวตอบกลับอย่างเย็นชา บอกว่าเขาอ่อนแอก็ไม่เป็นไร แต่จะมาดูถูกหัวหน้าทีมกับเพื่อนๆ ของเขาไม่ได้
“รนหาที่ตาย!” คำถากถางของเสี่ยวหมิงที่สวมชุดขาวยั่วโทสะของหยวนเฉินโดยสิ้นเชิง ความเร็วในการโจมตีเพิ่มขึ้นอีกครั้ง กระบองยางฟาดไปที่ร่างกายของอีกฝ่ายติดต่อกันโดยไม่มีความปรานีเลยสักนิดเดียว เขาซัดอีกฝ่ายกระเด็นออกไปอย่างรุนแรงอีกรอบ การโจมตีอย่างหนักหน่วงติดต่อกันแบบนี้ทำให้เสี่ยวหมิงในชุดขาวได้รับบาดเจ็บภายในสาหัสสุดขีด จนอดกระอักเลือดออกมาไม่ได้
บนกิ่งไม้ของต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งในบริเวณที่ไม่ไกลนั้น หลิงหลานกำลังมองจดจ่อมายังที่นี่ ในมือเธอปรากฏลูกแก้วน้ำแข็งที่มีไอเย็นคุกคามอย่างไร้สุ้มไร้เส
