มา “ถ้าเกิดหัวหน้าประกาศข่าวนี้ออกไปละก็ ไอ้พวกสวะปีเจ็ดจะกล้าเสนอการต่อสู้ประจัญบานอะไรนี่ออกมาที่ไหนกัน”
ในตอนนี้เอง เด็กหนุ่มที่ทำหน้าเคร่งขรึมก็เอ่ยปากว่า “เอาล่ะ ในเมื่อมีความสามารถก็ไม่สู้ไปจัดการพวกปีเจ็ดให้มากๆ ฉันไม่อยากเห็นเหตุการณ์เมื่อสามปีก่อนอีก…”
ใบหน้าของเด็กหนุ่มปรากฏความเดือดดาลออกมา เขาเป็นบุตรที่รักแห่งสวรรค์ของชั้นปีนี้ แต่ว่าสามปีก่อนกลับพ่ายแพ้ให้กับทีมฝ่าด่านของสถาบันลูกเสือในดาวระดับสาม ปีนี้ นักเรียนปีสิบที่นำโดยเขาถูกพวกรุ่นน้องปีเจ็ดท้าต่อสู้ประจัญบาน นี่เป็นการตบหน้าเขาชัดๆ! คิดว่าชั้นปีของพวกเขาเป็นชั้นปีที่รังแกได้ง่ายจริงๆ หรือไง?
“มีคนมาแล้ว!” ทันใดนั้นเองหนึ่งในลูกทีมก็เอ่ยปากเตือนขึ้นมา
จากนั้นก็เห็นกลุ่มนักเรียนปีเจ็ดที่สวมชุดเครื่องแบบสีน้ำเงินชะโงกหัวออกมาจากในพุ่มไม้ไม่ไกล….
“เชี่ย ทำไมพวกเราซวยขนาดนี้วะ เข้ามาก็เจอทีมของจางจิงอัน อันดับหนึ่งของปีสิบเลยเนี่ยนะ” หัวหน้าที่นำทีมนี้เห็นใบหน้าของนักเรียนที่ถูกขนามนามว่าเป็นลูกเสือที่แข็งแกร่งที่สุดของปีนี้ ในใจเขาก็รู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมา รีบส่งสัญญาณให้พวกลูกทีมถอยหลังหนีไปเร็วๆ
“เอ่อ ทำไมไม่เห็นพวกเขาแล้วล่ะ?” หนึ่งในลูกทีมหันหน้ากลับไปด้วยความไม่ไว้วางใจ แต่กลับพบว่าหกคนที่เดิมทียืนอยู่ตรงนั้นได้หายตัวไปกันหมดแล้ว
“แย่แล้ว รีบพุ่งไปเร็ว!” เสียงของหัวหน้าทีมยังเอ่ยออกมาไม่หมดก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่น
