่ฟลายอิ้งสเก็ตลอยขึ้นไปบนฟ้า ก็เห็นเพื่อนร่วมชั้นในหอพักห้องเอจำนวนไม่น้อยที่ได้รับการแจ้งข่าวขี่ฟลายอิ้งสเก็ตบินออกมา
“ลูกพี่หลาน!” ทุกคนต่างหยุดชะงักและทักทายเธอด้วยใบหน้านับถือ ถ้าหากบอกว่าฉีหลงเป็นนักสู้อันดับหนึ่งของรุ่น 4738 อู่จย่งเป็นเสากลาง ถ้าอย่างนั้นหลิงหลานก็เป็นเสาค้ำสมุทรของชั้นปีพวกเขา เมื่อมีเธออยู่เห็นได้ชัดว่าในใจเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ
“อืม ทุกคนมากันหมดแล้ว?” หลิงหลานหยุดฟลายอิ้งสเก็ตให้ลอยค้างอยู่กลางอากาศ ไม่ถึงหนึ่งนาทีก็มีเพื่อนร่วมชั้นมารวมกลุ่มกันข้างกายเธอสามสิบกว่าคน
“ก็ใกล้แล้ว มีบางคนเดินทางไปก่อนแล้ว” เพื่อนร่วมชั้นหนึ่งในนั้นพูด “ยังมีอีกหลายคนกำลังมา”
“งั้นพวกเราไปกันเถอะ!” หลิงหลานเอ่ยเรียบๆ หลังจากนั้นปากปล่อยพลังงานขับเคลื่อนทั้งสองฝั่งของฟลายอิ้งสเก็ตก็พ่นไอออกมา จากนั้นมันก็เปิดใช้งานในพริบตาก่อนจะบินตรงไปที่โรงอาหารเขตระดับสูงของสถาบัน
“ไป!” เพื่อนร่วมชั้นที่ตามหลังตะโกนเสียงดัง นักเรียนสามสิบกว่าคนขี่ฟลายอิ้งสเก็ตบินรวมกลุ่มตามหลิงหลานอยู่บนท้องฟ้าของสถาบันตามใจชอบ
……………
เวลานี้ในโรงอาหารใหญ่เขตระดับสูงของสถาบัน มีกลุ่มวัยรุ่นชุดแดงอายุสิบห้าสิบหก บางคนนั่งบางคนยืน บางคนพิงบางคนเข้าประชิดล้อมวงพื้นที่หนึ่งเหมือนตั้งใจและไม่ตั้งใจ ส่วนคนผู้หนึ่งที่ค่อนข้างอยู่ใกล้กับด้านในกำลังนั่งไม่ยี่หระอยู่บนเก้าอี้ คนที่ยืนตรงข้ามเขาคือเด็กหนุ่มชุดแดง
