กับเครื่องอัด
ในมุมมองของแฟรงก์ โอเชียนดูไม่เก่งขนานนั้น
ตัวก็เล็กกว่าเขา แล้วจะไปมีแรงได้ยังไงกัน?
แต่ในวินาทีนั้น แฟรงก์ก็สังเกตเห็นบางอย่างที่เอวของโอเชียน
“นี่อะไรฟะ ทุกวันนี้พกดาบกันเป็นแฟชั่นเหรอ?”
ดาบที่โอเชียนพกไว้ตรงเอวนั้นเป็นดาบยาวธรรมดาที่ไม่มีการปรับแต่งใด ๆ
เขาอาจจะเป็นกลายพันธุ์ แต่ดันพกของแบบนี้
ดูยังไงก็ไม่เหมือนคนทั่วไป
แฟรงก์เอื้อมมือไปจับ แต่โอเชียนคว้าแขนกลของเขาไว้
“เอามือออกไปซะ”
แฟรงก์ยียวนโอเชียนที่เริ่มเอาจริงแล้ว
“หึ ของขวัญจากพ่อรึไง? หรือจะรักษาภาพลักษณ์ไว้ให้ดูแตกต่างจากคนอื่นละ?”
“นี่คือคำเตือน ถ้าเจ้ายังล้ำเส้นไปกว่านี้ข้าจะไม่ใจดีอีกแล้ว”
“คึฮ่าฮ่า! ล้ำเส้นงั้นเรอะ? คนบ้าอะไรช่างน่าสนใจจริง ๆ!”
แฟรงก์พูดพลางออกแรงที่แขนกล
ในจังหวะนี้เขากะจะบิดแขนโอเชียนแล้วแย่งดาบมา
“หา?”
แต่แขนของโอเชียนไม่ขยับแม้แต่น้อย
“มีแรงใช้ได้เลยนี่ ไม่แปลกที่จะแหลกแขนพี่ฉันได้”
แม้จะพูดแบบนั้น แต่แฟรงก์ก็รู้สึกเสียหน้า
เขาไม่คิดว่าจะถูกหยุดไว้ได้ด้วยมือเดียว แม้ยังไม่ใช้แรงเต็มที่ก็ตาม
‘ไอ้แขนนี่ ฉันจะทำให้มันใช้ไม่ได้อีกเลย!’
แฟรงก์เอื้อมมือซ้ายไปหมุนปุ่มที่หัวไหล่ เพิ่มพลังไปที่ระดับสอง
ระดับ 2 สำหรับการต่อสู้ และพอจะบิดเหล็กได้
ถึงอีกฝ่ายจะเป็นกลายพันธุ์ แต่ก็ไม่น่าจะต้านทานแรงนี้ได้
ทว่าไม่ว่าเขาจะออกแรงมากแค่ไหน โอเชียนก็ยังยืนนิ่งไม่ไหวติง
“แก… ไอ้สารเลว!”
ใบหน้าแฟรงก
