ทับที่อาจบดขยี้หมัดของเขา
พลังของมันเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน เสียงเครื่องจักรปั่น หมุน และสูบแรงดังจากในร่าง
“แกไม่ใช่มนุษย์”
ยังไม่ทันพูดจบ ร่างท่อนบนของมันก็ผงกขึ้นเหมือนโดนดีดตัว
โดยยังคงจับหมัดของโอเซียนไว้ มันหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้าอีกครั้ง
ใต้แขนเสื้อที่ขาดบางส่วน เขาเห็นว่าแขนของมันไม่ใช่ของมนุษย์ แต่เป็นแขนเหล็กกล้า
ดวงตาหลังหน้ากากเปล่งแสงสีแดงจาง ๆ
•
ชายร่างสูงผอมในหน้ากากเหล็กนั่งอยู่ในเก้าอี้ของห้องจาค็อบ รอคอยอย่างใจเย็น
เขามาเพื่อดูว่าธุรกิจของจาค็อบขยายไปถึงไหนแล้ว แต่เวลาดันไม่ดีเอาเสียเลย
จาค็อบถูกนักแก้ปัญหาฆ่าตายไปแล้ว
‘น่าเสียดาย แต่หมอนั่นก็เป็นเบี้ยที่ตั้งใจจะทิ้งอยู่แล้วนักแก้ปัญหนั่นแค่โชคร้ายที่มาเจอเราในวันแบบนี้’
อีกฝ่ายต้องเก่งพอสมควรถึงจัดการแก๊งแบล็กสเนกได้ลำพัง
แต่อสูรที่โอเซียนกำลังสู้ด้วยตอนนี้ ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ธรรมดารับมือไหว
มันคือออโตมาตอน ตุ๊กตากลที่ขับเคลื่อนด้วยตัวเอง สร้างขึ้นเพื่อการต่อสู้โดยเฉพาะ แข็งแกร่งและทรงพลัง
ไม่มีทางเลยที่นักแก้ปัญหคนเดียวจะเอาชนะออโตมาตอนที่โค่นแก๊งได้หลายแก๊งได้
ขณะคิดแบบนั้น เสียงกระแทกดังต่อเนื่องจากอีกฟากของกำแพงที่พัง
‘หมอนั่นก็พอมีฝีมืออยู่บ้าง ยังประคองตัวได้ดี’
แต่แค่ไม่นานเท่านั้น
เสียงฝั่งโน้นเงียบลงในเวลาอันสั้น
‘จบแล้วสินะ’
เดี๋ยวออโตมาตอนก็คงออกมาพร้อมศพที่แหลกเหลว
แต่พอคิดได้แค่นั้น บางอย่างก็ปลิวออกมา