างคนพึมพำขึ้นมา โรแนนก็พยักหน้ารับเหมือนจะบอกว่า ถูกต้อง
“ใช่ แก๊งนักเลงสี่สิบคนบุกโจมตีพวกคนงานตอนกลางคืนพวกคนงานสู้กลับ แต่มันก็ไร้ประโยชน์เพราะพวกนั้นมีปืนอยู่ด้วย”
“แล้วเรื่องนั้นมันเกี่ยวอะไรกับตอนนี้วะ…?”
“ก็เห็นว่า มีผู้ชายคนหนึ่งที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ สู้กับแก๊งนั้นเพียงลำพัง แล้วจัดการพวกมันได้หมดเลยน่ะสิ”
โรแนนหันไปมองโอเชียนขณะพูด
สายตาของทุกคนในร้านก็พลันหันไปยังออเซียนด้วยเช่นกัน
“ว่ากันว่า เขาใส่ชุดเกราะ ถือดาบเพียงเล่มเดียว แล้วก็ไม่มีใครแตะเขาได้เลยแม้แต่คนเดียวในสี่สิบคน เขาฟันกระสุนด้วยดาบ และหลบกระสุนที่พุ่งเข้าใส่หน้าได้ด้วยซ้ำ”
“……!”
เหล่าทหารรับจ้างที่อยู่ในร้านพากันหรี่ตามองอย่างสงสัย
พวกเขารู้ดีว่าโรแนนไม่ใช่คนที่จะโกหกเรื่องแบบนี้ และข้อมูลที่เขานำมาไม่เคยผิดพลาด
สิ่งที่โรแนนพูด…ล้วนเป็นความจริง
ทุกสายตาหันจากโรแนน กลับมามองออเซียนอีกครั้ง
ออเซียนไม่สนใจสายตานั้น แต่กลับจ้องโรแนนอย่างเงียบ ๆ
“ข่าวกระจายเร็วดีนี่”
คำพูดนั้นเป็นการยืนยันสิ่งที่โรแนนเพิ่งเล่า
โอเชียนแอบประหลาดใจไม่น้อย
แม้เขาจะไม่เผลอละสายตารอบข้าง แต่ก็ต้องยอมรับว่าโรแนนนั้นหัวไวอย่างน่าทึ่งที่สามารถสรุปเรื่องที่เกิดขึ้นได้เร็วขนาดนี้
โรแนนพยักหน้ารับคำของออเซียน
“ขอบคุณสำหรับคำชม พวกคนกลางที่หาเลี้ยงชีพด้วยข้อมูล ก็ต้องไวกว่าใครเป็นธรรมดา”
“คนกลาง” หรือ “โบรกเกอร์” คือผู้ที่จัดหางานให้ทหารรับ
