นก็หายวับไปอีกครั้งเหมือนภาพลวงตา
พวกอันธพาลที่พอรู้ตัวก็รีบหันไปเล็งปืนใส่อัศวิน แต่ตรงนั้นกลับว่างเปล่า
“มันไปไหนอีกแล้ววะ…?”
-ผัวะ!
หมัดพุ่งเข้ามากระแทกใต้คางของชายที่เพิ่งพูดจบ
อัศวินที่ย่อตัวต่ำเข้าประชิด แล้วต่อยเขาอย่างจัง
ร่างที่โดนหมัดเปล่า ๆ กระแทกเข้าที่คางหมุนคว้าง ลอยขึ้นกลางอากาศ
ระหว่างช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ร่างลอยกลางอากาศนั้น อัศวินก็ไล่ต่อยและเตะศัตรูทีละคน
บางคนโดนต่อยจนกระเด็น บางคนโดนเตะกระแทกจนตัวลอย แล้วลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้น
แม้แต่หัวหน้าแก๊งที่รูปร่างใหญ่กว่าคนอื่นก็ไม่รอดจากหมัดเหล่านั้น
“อ๊ากกก!”
เมื่อเริ่มตั้งสติได้ เหล่าอันธพาลก็เปิดฉากยิงใส่อัศวิน
แม้จะตกใจจนเล็งเป้าไม่ตรง แต่ระยะห่างที่ใกล้มาก ทำให้กระสุนพุ่งเฉียดหน้าผากอัศวินไป
อัศวินเพียงแต่เอนตัวเบา ๆ หลีกหลบกระสุน
ลูกกระสุนที่น่าจะทะลุเขาไปแล้วกลับพุ่งไปปะทะกับร่างของอันธพาลอีกคนด้านหลังแทน
“อะ…อะไรกันวะ…”
ชายที่ยิงแทบไม่เชื่อสายตา แต่เขาก็ไม่มีโอกาสพูดอะไร เพราะหมัดของอัศวินก็ปิดปากเขาไว้แล้ว
“ไอ้พวกเวร! ล้อมมันแล้วยิงพร้อมกัน!”
หัวหน้าแก๊งสั่ง และพวกอันธพาลก็ล้อมเขาเป็นวงกลม
อัศวินมองหาทางหนี แต่ไม่มีช่องว่างให้พ้น เขาจึงยกเท้าขึ้นข้างหนึ่งแล้วกระทืบพื้น
-ตึง!
เพียงแค่เหยียบ เขาก็กระโจนขึ้นสูงกว่า 5 เมตร ทิ้งรอยเท้าไว้ที่พื้น
แค่กระโดดธรรมดา แต่สูงจนพวกอันธพาลคิดว่าเขาบินได้
พวกมันตกตะลึงกับความสามาร
