มชอบและแนวทำงนั้น ไม่ว่ำเรื่องจะถูกหรือผิด มีแต่ท่ำนผู้นี้เท่ำนั้นที่ถูก
ไม่ว่ำชื่อเสียงภำยนอกจะเป็นอย่ำงไร คนที่ยอมท ำแบบนี้ถึงจะถือว่ำเป็นคนของเขำ เป็นคนที่เชื่อฟัง ส่วนคนที่ไม่ยอมก็ไม่ต้องพูดถึง”สิ่งที่เซี่ยอันจือเล่นอยู่นี้พูดง่ำยๆก็คือกำรชี้กวำงเป็นม้ำแบบอ้อมๆเขำไม่ยอมฟังควำมคิดเห็นที่แตกต่ำงแม้แต่น้อยจริงๆหรือแยกแยะถูกผิดขำวด ำไม่ออกหรือไม่แน่เสมอไป เพียงแต่ต้องรอให้เขำอนุญำตให้คุณแสดงควำมคิดเห็น คุณถึงจะพูดได้ รอให้เขำอนุญำตให้คุณแยกแยะขำวด ำ คุณถึงจะแยกแยะได้เมื่อท ำเช่นนี้นำนเข้ำ ก็ย่อมสำมำรถคัดกรองได้ว่ำใครเป็นคนเชื่อฟัง ใครเป็นคนไม่เชื่อฟังเหมือนกับครั้งนี้ที่เขำปล่อยกู้เฉิงไป ไม่ใช่เพรำะกู้เฉิงท ำถูกหรือท ำผิด แต่เป็นเพรำะกู้เฉิงแสดงท่ำที ‘เชื่อฟัง’ มำกส่วนชุยจื่อเจี๋ยที่สำมำรถหยั่งรำกลึกในเมืองเหอหยำงได้ ไม่ใช่เพรำะเขำเชื่อฟัง แต่เพรำะเขำเป็นคนเจ้ำเล่ห์พอ แม้บำงครั้งจะไม่เห็นด้วยกับควำมเห็นของผู้บัญชำกำรปรำบปรำมผู้นี้ แต่ก็ไม่เคยขัดแย้งซึ่งหน้ำ เพียงแค่แอบท ำตำมใจตัวเองลับหลังแต่เห็นได้ชัดว่ำกำรกระท ำแบบเขำในสำยตำของผู้บัญชำกำรปรำบปรำมผู้นั้นก็ไม่เป็นที่โปรดปรำนเท่ำไหร่ ควำมส ำคัญจึงมีจ ำกัดชุยจื่อเจี๋ยถอนหำยใจแล้วส่ำยหน้ำอย่ำงจนใจ
กำรมีเจ้ำนำยแบบนี้เขำก็รู้สึกเหนื่อยใจเหมือนกัน หรือว่ำเขำควรจะหำโอกำสย้ำยเข้ำเมืองหลวง ไม่เป็นผู้บัญชำกำรใหญ่น่ำเบื่อคนนี้แล้วดีไหมแต่ควำม
