อด้วยเขายกถ้วยชาไว้ที่ปาก ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงได้โยนถ้วยชาลงกับพื้นอย่างแรง เกิดเสียงดัง ‘ปัง’ ขึ้นมา
“ในสายตาเจ้า ยังมีข้าที่เป็นผู้บัญชาการปราบปรามอยู่ไหม”สีหน้าบนใบหน้าของเซี่ยอันจือก็เคร่งขรึมถึงขีดสุดแล้วเมื่อครู่ต่อให้เขาจะซักฟอกกู้เฉิง สีหน้าก็ยังคงเรียบเฉยมาก เขาอยากจะดู ก็เพียงแค่คำอธิบายของกู้เฉิงผลคือใครจะไปคิดว่า กู้เฉิงจะฆ่าคนต่อหน้าธารกำนัล ต่อหน้าเขา ฆ่าคนไปแล้ว“ไม่มี”ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็ตกใจ เฉินหน้าปรุคนนั้นถึงกับสงสัยว่ากู้เฉิงคนนี้จะมีความแค้นฆ่าพ่อแย่งเมียกับชุยจื่อเจี๋ยรึ ถึงได้คิดจะลากเจ้านายคนนี้มาตายด้วยกันในวันนี้ในแคว้นตงหลิน ยังไม่เคยมีใครกล้าท้าทายเซี่ยอันจือผู้บัญชาการปราบปรามคนนี้เช่นนี้มาก่อนแต่จากนั้นกู้เฉิงก็ก้มศีรษะลง ประสานมือพูดเสียงหนัก “แม้ข้าน้อยจะเคยได้ยินชื่อเสียงของท่านผู้บัญชาการปราบปรามมานานแล้ว แต่นี่คือครั้งแรกที่ได้พบหน้า ดังนั้นย่อมต้องให้ความสำคัญกับท่านผู้บัญชาการปราบปรามในใจ ไม่ใช่ในสายตาเมื่อครู่ข้าน้อยทำอะไรเกินเลยไปหน่อย ขอให้ท่านผู้บัญชาการปราบปรามอย่าได้ถือสา อันที่จริงข้าน้อยไม่อยากจะสร้างปัญหาให้ท่านผู้บัญชาการปราบปราม
ไม่ทำลายสำนักเต๋าเสวียน แดนอสูรขยายตัว ยังเป็นแดนอสูรที่เกิดจากคนธรรมดา ต้นสายปลายเหตุของเรื่องนี้ผู้ว่าการและนายอำเภอในท้องที่ก็รู้ดีขุนนางกับพวกเราอย่างไรก็ตามก็ไม่ใช่ระบบเดียวกัน ถึงตอนนั้นข่าวแพร่ออก
