ยอะๆ หน่อย ไปค้าขายก็คือไปค้าขาย อย่าไปยุ่งเรื่องของคนอื่น
ตอนนี้โลกนี้ค่อนข้างวุ่นวาย ปีศาจภูตผีอะไรก็โผล่ออกมาหมดแม้แต่ผู้ฝึกตนก็ยังหลีกเลี่ยงไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนธรรมดาอย่างพวกเจ้า”ผู้นำตระกูลพยักหน้าอย่างต่อเนื่อง ทันใดนั้นโจวเจี้ยนซิงก็พูดอีก “จริงสิ ไปฆ่าแพะมาสองสามตัว ใช้วิธีที่พวกเจ้าเรียนมาจากแดนเหนือคราวก่อนย่างแพะทั้งตัว ข้าจะเลี้ยงรับรองพี่กู้ให้ดี”ผู้นำตระกูลตกใจ กล่าว “ทำตอนนี้เลยรึ แต่คุณชาย ย่างแพะทั้งตัวต้องเตรียมตัวนานมาก ทำเสร็จฟ้าก็มืดแล้ว”โจวเจี้ยนซิงโบกมือ “เรื่องแก้ไขเสร็จแล้ว ฟ้ามืดก็พักที่เมืองซูเจียของเจ้านี่แหละ ในเมืองของพวกเจ้าก็มีห้องพักแขกไม่ใช่รึ”ผู้นำตระกูลยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็ทำได้เพียงพยักหน้า ให้คนไปเตรียมตัวกู้เฉิงและคนอื่นๆ ก้าวออกจากศาลบรรพชน ซูเจิ้นตงที่เสียโฉมไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ก็วิ่งกลับมาอีกครั้ง นั่งอยู่ที่มุมกำแพงศาลบรรพชนพึมพำไม่หยุด“ชั้นแล้วชั้นเล่า ชั้นแล้วชั้นเล่า ฮ่าๆๆ”กู้เฉิงขมวดคิ้ว เพิ่งจะหยุดฝีเท้า แต่กลับถูกโจวเจี้ยนซิงดึงไปเตรียมดื่มเหล้า
โจวเจี้ยนซิงสมกับคำพูดของเขาจริงๆ กินดื่มคืองานอดิเรกที่ใหญ่ที่สุดของเขาแน่นอนว่ากู้เฉิงเดาว่า อาจจะเป็นเพราะเขาฝึกฝนเคล็ดวิชาสุริยันแท้จริงเก้าเปลี่ยนของตระกูลโจว ไม่สามารถแตะต้องสตรีได้ตามใจชอบ ดังนั้นจึงทำได้เพียงทุ่มเทพลังงานจากสตรีไปยังที่อื่นเช่น กินดื่มบำเพ็ญเพียรเม
